หน้าแรก      ภาพรวม      การสะกด     การใช้คำ     พจนานุกรม     เรียนพีเพิลลีส
สรรพนาม

ตารางสรรพนามบุรุษ สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ และสรรพนามสะท้อน

สรรพนามบุรุษ สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ คำขยายนามแสดงความเป็นเจ้าของ (adnoun) สรรพนามสะท้อน
I, me
mine, me's
my
myself
you
yours
your
yourself
he
he's
his
hisself
she
she's
her
herself
ta
ta's
ta's
taself
it
it's
it's
itself
we
we's
our
ourselfs
your
yours your
yourselfs
they
they's
they's
theyselfs

หมายเหตุ:
สรรพนามบุรุษใช้ได้ทั้งเป็นประธานและกรรมในประโยค
ตัวอย่าง: They invited we to the party. We could not go. (พวกเขาเชิญเราไปงานเลี้ยง เราไปไม่ได้)
ในทางตรงกันข้าม ภาษาอังกฤษมีสรรพนามแยกสำหรับประธานและกรรม
สรรพนามบุรุษที่หนึ่งใช้ได้ทั้ง “I” และ “me”
“I want that.” และ “Me want that.” (ฉันอยากได้อันนั้น) ถูกทั้งคู่ “Me” เป็นทางการน้อยกว่า
“ta” หมายถึง “he or she” (เขา — ชายหรือหญิง) โดยไม่ระบุเพศ มาจากภาษาจีนกลาง
ตัวอย่าง: Somebody will come this afternoon; please give ta this package. (บ่ายนี้จะมีคนมา ช่วยให้พัสดุนี้แก่เขาด้วย)
“ta” ยังเป็นสรรพนามสำหรับวิญญาณ (เช่น ผี เทพเจ้า) ด้วย
สรรพนามสำหรับพระเจ้าองค์เดียว (God) เขียนเป็น “Ta” ตัวใหญ่
สำหรับเทพเจ้ากรีกใช้ “ta” ตัวเล็ก
สำหรับสัตว์ใช้ “it” เว้นแต่เพศมีความสำคัญ

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ
สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของบอกความเป็นเจ้าของ
รูปแบบ (ยกเว้นบุรุษที่หนึ่ง): สรรพนามบุรุษ + อะพอสทรอฟี + “s”
สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของบุรุษที่หนึ่ง: mine, me's ใช้ได้ทั้งคู่
ตัวอย่าง: That book iz mine / me’s. No, it·iz she’s. Or iz it they’s? (หนังสือเล่มนั้นเป็นของฉัน ไม่ใช่ เป็นของเธอ หรือเป็นของพวกเขา?)

คำขยายนามแสดงความเป็นเจ้าของ เป็นคำแยกต่างหาก (“adnoun” ของพีเพิลลีส = “adjective” คำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษ)
ใช้เพื่อบอกความเป็นเจ้าของของคำนามเท่านั้น [ต่างจากภาษาอังกฤษ]
ดังนั้น ตัวอย่างเช่น “her” และ “his” ใช้บอกความเป็นเจ้าของเท่านั้น การใช้อื่นทั้งหมดใช้ “she” และ “he”
ตัวอย่าง: my purse (กระเป๋าสตางค์ของฉัน), your keys (กุญแจของคุณ), her car (รถของเธอ), our house (บ้านของเรา), your money (เงินของคุณ) ตัวอย่าง: Please give her book to he. (กรุณาให้หนังสือของเธอแก่เขา (ผู้ชาย))

สรรพนามสะท้อน ใช้เมื่อประธานและกรรมของคำกริยาเป็นคนเดียวกัน
การสร้างสรรพนามสะท้อน: คำขยายนามแสดงความเป็นเจ้าของ + self (พหูพจน์เติม “s”)
ตัวอย่าง: She consider herself smart. (เธอคิดว่าตัวเองฉลาด) I often encourage myself. (ฉันมักให้กำลังใจตัวเอง) They can entertain theyselfs. (พวกเขาหาความบันเทิงเองได้)

สรรพนามเน้น
สรรพนามเน้นเสริมหรือเน้นคำนามที่อยู่ข้างหน้าทันที
สรรพนามเน้นกับสรรพนามสะท้อนเป็นคำเดียวกันทุกประการ
การสร้าง: คำขยายนามแสดงความเป็นเจ้าของ + self (พหูพจน์เติม “s”) ดูตารางด้านบน
ตัวอย่าง: I myself hire۔d he. (ฉันจ้างเขาเอง) Then the king himself enter۔d. (แล้วพระราชาก็เสด็จเข้ามาเอง) The boss herself tell۔d me. (เจ้านาย (หญิง) บอกฉันเอง)

[สรรพนามภาษาอังกฤษที่ไม่มีในพีเพิลลีส: him, hers, them, us, ours, their, theirs]

สรรพนามประเภทอื่น ๆ

สรรพนามชี้เฉพาะ ชี้ไปยังสิ่งเฉพาะ และบอกด้วยว่า (1) เป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์ และ (2) อยู่ใกล้หรือไกลจากผู้พูด
ตัวอย่าง: this house (บ้านหลังนี้ ใกล้ เอกพจน์); that mountain (ภูเขาลูกนั้น ไกล เอกพจน์);
these houses (บ้านเหล่านี้ ใกล้ พหูพจน์); those clouds (เมฆเหล่านั้น ไกล พหูพจน์)

สรรพนามไม่ชี้เฉพาะ ชี้ไปยังสิ่งหรือคนที่ไม่เจาะจง เป็นเอกพจน์เสมอ
สรรพนามไม่ชี้เฉพาะ: anybody, anyone, either, neither, nobody, some, somebody
ตัวอย่าง: Anybody home? (มีใครอยู่บ้านไหม?) Nobody to blame. (ไม่มีใครผิด) Either path iz okay. (ทางไหนก็ได้) Somebody call۔d me. (มีคนโทรหาฉัน)

สรรพนามคำถาม ใช้ถามคำถาม
สรรพนามคำถามมีสี่คำ: what, which, who, whose
“who” และ “whose” ใช้กับคน
ตัวอย่าง: Who iz she? (เธอเป็นใคร?) Which do you want? (คุณอยากได้อันไหน?) Whose wallet is that? (นั่นกระเป๋าสตางค์ของใคร?) You did what? (คุณทำอะไรนะ?)

สรรพนามเชื่อม เชื่อมอนุประโยคหลักกับอนุประโยคย่อย [ภาษาอังกฤษ: “relative pronouns” ประพันธสรรพนาม]
สรรพนามเชื่อม: that, which, who, whoever, whose (“whom” ไม่ใช่คำพีเพิลลีส)
ตัวอย่าง: He iz the man who cheat۔d me. (เขาคือผู้ชายที่โกงฉัน)
ตัวอย่าง: The person whose car is park۔d un۔legal۔ly, please move your car. (เจ้าของรถที่จอดผิดกฎหมาย กรุณาเลื่อนรถของคุณ)
ตัวอย่าง: The shirt that you plan to give he iz too small. (เสื้อที่คุณจะให้เขาเล็กเกินไป)
ตัวอย่าง: That factory, which have been pollute۔ing the air dur decades, will soon close. (โรงงานแห่งนั้น ซึ่งปล่อยมลพิษทางอากาศมาหลายสิบปี จะปิดในไม่ช้า)
ความแตกต่างระหว่าง “that” และ “which” เมื่อใช้เป็นสรรพนามเชื่อม:
“which” ใช้ในวลีแทรก (ข้อมูลเพิ่มเติม) ที่ตามหลังเครื่องหมายจุลภาค
ซึ่งถ้าตัดออก ประโยคก็ยังมีความหมาย
ตัวอย่าง: ในตัวอย่างข้างต้น วลีที่ขึ้นต้นด้วย “which” และจบที่ “decades” ตัดออกได้ ประโยคก็ยังมีความหมาย: That factory will soon close. (โรงงานแห่งนั้นจะปิดในไม่ช้า)
ถ้าไม่มีวลีเพิ่มเติมเช่นนี้ ก็ใช้ “that”
ตัวอย่าง: The factory that has been polluting the area for decades will soon close. (โรงงานที่ปล่อยมลพิษในพื้นที่นี้มาหลายสิบปีจะปิดในไม่ช้า)
ในการพูดในชีวิตประจำวัน “that” และ “which” ใช้แทนกันได้

สรรพนามแสดงการกระทำต่อกัน ใช้เมื่อคนสองคนขึ้นไปทำสิ่งเดียวกันต่อกัน
สรรพนามแสดงการกระทำต่อกันมีเพียงสองคำ:
each other (สำหรับสองคนเท่านั้น)
one another (สำหรับ 3 คนขึ้นไป)
ตัวอย่าง: My brother and I often help each other. (ฉันกับพี่ชายมักช่วยเหลือกัน) Politicians often blame one another. (นักการเมืองมักโทษกันไปมา)

สรรพนามไร้ความหมาย ไม่ได้ชี้ไปยังสิ่งใด
ตัวอย่างภาษาอังกฤษ: It is raining. (ฝนกำลังตก) What time is it? (กี่โมงแล้ว?) There is nobody here. (ที่นี่ไม่มีใคร)
ในประโยคข้างต้น “it” และ “there” ไม่ได้ชี้ไปยังสิ่งใด
ดังนั้น “it” จึงเชื่อม “ความว่างเปล่า” กับ “บางสิ่ง” — ไร้ประโยชน์และฟุ่มเฟือย
สรรพนามไร้ความหมายและกริยานุเคราะห์ไร้ความหมายเกิดขึ้นเพราะภาษาอังกฤษบังคับให้ทุกประโยคต้องมีประธานและกริยา — แต่พีเพิลลีสไม่บังคับ
ในพีเพิลลีสแบบทางการ อนุญาตให้ใช้สรรพนามไร้ความหมายได้ แต่ไม่สนับสนุน
ตัวอย่าง: พีเพิลลีส: Now rain۔ing. (ฝนกำลังตก) What time now? (กี่โมงแล้ว?) Nobody here. (ที่นี่ไม่มีใคร)

สรรพนามแบบสนิทสนม

ในบางภาษา (เช่น ภาษาสเปน และภาษาไทยด้วย) มีสรรพนามแบบทั่วไปและแบบสนิทสนม สรรพนามแบบสนิทสนม (ภาษาสเปน tú คล้าย “เธอ”) ใช้กับครอบครัวและเพื่อน สรรพนามแบบทั่วไป (ภาษาสเปน usted คล้าย “คุณ”) ใช้กับคนรู้จักและคนแปลกหน้า ดังนั้นเมื่อพูดกับคนรู้จัก ผู้พูดอาจเปลี่ยนจากสรรพนามแบบทั่วไปเป็นแบบสนิทสนม (ในภาษาสเปนเปลี่ยนจาก usted เป็น tú) คนรู้จักที่ถูกเรียกด้วย “you” แบบสนิทสนมจะรู้สึกถึงความรักใคร่ของผู้พูด และรู้สึกว่าตนได้รับเข้าสู่วงครอบครัวและเพื่อนสนิทของผู้พูด ความสามารถในการเปลี่ยนจาก “you” แบบทั่วไปเป็น “you” แบบสนิทสนมนี้เป็นลักษณะสำคัญของความกลมเกลียวทางสังคมในหมู่ผู้พูดภาษาเหล่านี้ ภาษาอังกฤษไม่มีลักษณะนี้ แต่พีเพิลลีสมี
เมื่อแปลบทสนทนาระหว่างสมาชิกในครอบครัวจากภาษาที่มีสรรพนามแบบสนิทสนมเป็นพีเพิลลีส “you” จะเขียนเป็น “oo” เป็นต้น ดูตารางด้านล่าง

สรรพนามโบราณ

ในภาษาอังกฤษ สรรพนามโบราณใช้น้อยมาก แต่พบได้ในคัมภีร์โบราณ เช่น ไบเบิล
พีเพิลลีสก็มีสรรพนามเหล่านี้ ดังแสดงด้านล่าง

สรรพนามบุรุษที่สองของพีเพิลลีส (สรุป)

ทั่วไป สนิทสนม โบราณ
you oo thou
you oo thee
(รูปกรรมของ “thou” เป็นกรรมของคำกริยาหรือคำบุพบท)
yous oos ye
(พหูพจน์ของ “thou”)
your, yours oo's, oos' thy
(รูปแสดงความเป็นเจ้าของของ “thou”)