ภาพรวมการสะกด   ตัวอย่างงานเขียนพีเพิลลีส ดูด้านล่าง

การสะกดพีเพิลลีสมีสองแบบ:

1. พีเพิลลีสแบบ Alike English (คล้ายภาษาอังกฤษ) คงการสะกดแบบภาษาอังกฤษไว้ แต่ใช้โครงสร้างของพีเพิลลีส Alike English เป็นแบบสำหรับผู้เรียนของพีเพิลลีสแท้ แบบนี้คล้ายภาษาอังกฤษมากจนผู้ที่รู้ภาษาอังกฤษ หลังจากแนะนำเพียง 15 นาที ก็อ่านได้ง่ายโดยไม่ต้องเรียนรู้พีเพิลลีสเพิ่มเติม นี่คือข้อดีของแบบนี้ อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้อ่านใช้เวลาสักหนึ่งเช้าอ่านเว็บไซต์นี้ การอ่านข้อความที่เขียนเป็นพีเพิลลีสจะดีขึ้นมาก ข้อเสียของการสะกดแบบ Alike English คือ เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ ผู้เรียนที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาต้องท่องจำข้อยกเว้นของกฎการสะกดพื้นฐานนับพันข้อ ทีละคำ: คำกริยาและพหูพจน์ผิดปกตินับร้อย ตัวอักษรที่ต้องเขียนแต่ไม่ออกเสียงนับพัน และข้อกำหนดเรื่องพยัญชนะซ้อนที่ไร้หลักเกณฑ์

ในทั้งสองแบบ คำรากซึ่งไม่เปลี่ยนการสะกดจะเด่นชัด โดยคั่นจากคำเติมหน้าและคำเติมท้ายด้วยไฮฟ์เน็ต (ขีดสั้นครึ่งความยาว) และคำเติมแต่ละคำมีความหมายเฉพาะ

2. Sound Spell Same (SSS, “ออกเสียงอย่างไร สะกดอย่างนั้น”) หมายความว่าเสียงและการสะกดของคำตรงกันโดยสมบูรณ์: ดังนั้นเมื่อเห็นคำพีเพิลลีสที่เขียนแบบ SSS ผู้อ่านก็รู้แน่ชัดว่าออกเสียงอย่างไร เมื่อได้ยินคำพีเพิลลีสแบบ SSS ผู้ฟังก็รู้แน่ชัดว่าสะกดอย่างไร เนื่องจากการสะกดแบบ SSS เข้าใจได้โดยสัญชาตญาณและสม่ำเสมอ จึงค่อนข้างง่ายสำหรับทั้งเจ้าของภาษาอังกฤษและผู้ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษา นี่คือข้อดีใหญ่ของแบบนี้

คุณสามารถคลิกลิงก์ด้านบนเพื่อดูคำอธิบายโดยละเอียดของการสะกดทั้งสองแบบ

ทำไมการสะกดพีเพิลลีสจึงมีสองแบบ?

Alike English เป็นการสะกดแบบช่วงเปลี่ยนผ่าน ที่ทำให้ผู้พูดภาษาอังกฤษเตรียมตัวเพียงไม่กี่นาที ก็คุ้นเคยกับข้อดีมากมายของพีเพิลลีสเหนือภาษาอังกฤษได้ทันที ดังที่อธิบายไว้อย่างละเอียดในเว็บไซต์นี้ แม้ไม่รู้จักพีเพิลลีสมาก่อน ผู้อ่านภาษาอังกฤษก็อ่านพีเพิลลีสแบบนี้ได้ง่ายเท่ากับอ่านภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม การจะเขียนพีเพิลลีสแบบ Alike English ให้ถูกต้อง ก็เหมือนกับการเขียนภาษาอังกฤษให้ถูกต้อง คือต้องท่องจำข้อยกเว้นของกฎการสะกดพื้นฐานนับพันข้อ (น่าเบื่อ เสียเวลา และสิ้นเปลือง) Alike English เป็นแบบฝึกหัดของพีเพิลลีสแท้

Sound Spell Same (SSS) คือพีเพิลลีสแท้ ซึ่งตัวอักษรกับเสียงตรงกันพอดี ถ้าคุณได้ยินคำหนึ่ง คุณก็สะกดได้ ถ้าคุณอ่านคำหนึ่ง คุณก็ออกเสียงได้ การสะกดต้องการเพียงให้คุณรู้จักตัวอักษรพีเพิลลีส ซึ่งเหมือนกับตัวอักษรภาษาอังกฤษ (ละติน โรมัน) ยกเว้นต่อไปนี้:

พยัญชนะในพีเพิลลีสแท้ (SSS):
ตัวอักษรพีเพิลลีส “θ” (theta ทีตา) แทน “th” ในภาษาอังกฤษ
พีเพิลลีส “ʃ” (esh เอช) แทน “sh” ในภาษาอังกฤษ (เสียง ช แบบมีลม)
พีเพิลลีส “q” แทน “ch” ในภาษาอังกฤษ (เสียง ช)
“q” ในภาษาอังกฤษถูกแทนด้วย “kw” ซึ่งออกเสียงเหมือนกันทุกประการ
พีเพิลลีสไม่มีตัวอักษร “c” ใช้ “s” หรือ “k” แทน
ดังนั้นภาษาอังกฤษ “criticize” (วิจารณ์) จึงกลายเป็นพีเพิลลีสแท้ “kritisīz”
พีเพิลลีสไม่มีตัวอักษร “x” ใช้ “ks” แทน ซึ่งออกเสียงเหมือนกันทุกประการ
ดังนั้นภาษาอังกฤษ “except” (ยกเว้น) จึงกลายเป็นพีเพิลลีสแท้ “eksept”
พีเพิลลีสจึงมีพยัญชนะ 21 ตัว เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ

สระในพีเพิลลีสแท้ (SSS):
a, e, i, o และ u ในภาษาอังกฤษ เป็นสระเสียงสั้น a, e, i, o และ u ในพีเพิลลีสแท้
พีเพิลลีสแท้ยังมีสระเสียงยาว ā, ē, ī, ō, ū ซึ่งแสดงด้วยขีดเหนือสระ

ในพีเพิลลีส แต่ละเสียงมีตัวอักษรหนึ่งตัว (ต่างจากภาษาอังกฤษ ที่มีตัวอักษร 26 ตัวแทน 44 เสียง) ดังนั้นจึงไม่ต้องเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว — ไม่ต้องพูดถึงสิบปี — ในการเรียนสะกดคำพีเพิลลีส ข้อเสียคือ ต่างจากแบบ Alike English การสะกดแบบ SSS ไม่ได้เข้าใจได้ทันทีสำหรับผู้พูดภาษาอังกฤษ บางครั้งต้องอ่านออกเสียงในใจก่อนจึงจะเข้าใจความหมาย อย่างไรก็ตาม ภายในไม่กี่วัน ผู้พูดภาษาอังกฤษก็น่าจะอ่าน SSS ได้ค่อนข้างคล่อง และภายในหนึ่งหรืออย่างมากสองสัปดาห์ก็จะคล่องเต็มที่ ลองเปรียบเทียบกับหลายปีที่ต้องใช้เรียนภาษาอื่น
คุณสามารถคลิกลิงก์ทั้งสองด้านบนเพื่อดูรายละเอียดเพิ่มเติมอีกมาก

 
ตัวอย่างข้อความ:

ภาษาไทย:
ชาวยุโรปภาคพื้นทวีปที่มายังเกาะบริเตนใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ได้นำภาษาของตนมาด้วย ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชาวแองโกล-แซกซันเดินทางมาถึง ภาษาถิ่นเจอร์แมนิกตะวันตกของพวกเขาในที่สุดก็ได้ชื่อว่า Englisc (อังกฤษ) และต่อมาชาวไวกิงกับผู้รุกรานและผู้ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ จากยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือก็ได้เพิ่มเติมเข้าไป ในศตวรรษต่อมา ภาษานั้นได้รับอิทธิพลอย่างมากจากชาวฝรั่งเศส โรมัน และกรีก ในศตวรรษที่ 14 เมื่อภาษาเขียนหลักของราชการและการค้าคือภาษาละตินและฝรั่งเศส นักเขียนเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ได้แต่ง “แคนเทอร์เบอรีเทลส์” ด้วยภาษาอังกฤษสมัยกลางที่เป็นภาษาพูด จึงทำให้ภาษานี้ได้รับการยอมรับเป็นภาษาวรรณกรรมใหม่ของอังกฤษ ต่อมา สิ่งที่เรียกว่า “การเปลี่ยนเสียงสระครั้งใหญ่” (Great Vowel Shift) ได้เปลี่ยนการออกเสียง จนเกิดเป็นสิ่งที่เรียกว่าภาษาอังกฤษสมัยใหม่
ตั้งแต่ประมาณศตวรรษที่ 17 ชาวอังกฤษได้ยึดครองอเมริกาเหนือ เอเชียใต้ ออสเตรเลีย และแอฟริกาตะวันออกเป็นอาณานิคมเป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้ภาษาอังกฤษกลายเป็นภาษากลางโดยพฤตินัยในภูมิภาคเหล่านั้น การล่าอาณานิคมของชาวยุโรปอื่น ๆ (สเปน โปรตุเกส ฝรั่งเศส ดัตช์ ฯลฯ) ขยายตัวน้อยกว่า
ในศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้พูดภาษาอังกฤษได้ประดิษฐ์โทรศัพท์ เครื่องบิน และเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลก ก่อให้เกิดการปฏิวัติด้านการคมนาคมและการสื่อสารทั่วโลก ภาษาอังกฤษจึงกลายเป็นภาษาของการบินและอินเทอร์เน็ต การค้าและการท่องเที่ยวที่เร่งตัวอย่างรวดเร็ว ในโลกที่มีภาษามากกว่า 6,000 ภาษา ทำให้จำเป็นต้องมีภาษาเดียว ภาษาจีน ซึ่งมีผู้พูดมากที่สุด แต่เป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์และไม่มีตัวอักษร ยากเกินไปสำหรับชาวต่างชาติส่วนใหญ่ ภาษาฮินดีและภาษาบนภาคพื้นทวีปยุโรปเต็มไปด้วยคำลงท้ายที่บังคับใช้และเปลี่ยนแปลงไม่หยุด เมื่อต้นศตวรรษที่ 21 ภาษาอังกฤษ แม้จะมีการสะกดและรูปคำที่ผิดปกตินับพัน และมีคำศัพท์ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ กว่าครึ่งล้านคำ ก็กำลังกลายเป็นภาษานานาชาติโดยปริยาย
เวทีพร้อมแล้วสำหรับการมาถึงของพีเพิลลีส

ภาษาอังกฤษ:
            The continental Europeans who came to the northwestern island of Great Britain brought their languages.  During the 5th century AD arrived Anglo-Saxons, whose western Germanic dialects eventually became known as Englisc, to which the Vikings and other northwestern European invaders and settlers added.  During later centuries that language was significantly influenced by the French, Romans, and Greeks.  In the 14th century, when the dominant written languages of government and trade were Latin and French, writer Geoffrey Chaucer penned Canterbury Tales in vernacular Middle English, thereby legitimizing it as England’s new literary language.  Subsequently the so-called Great Vowel Shift altered the pronunciation, resulting in what is called Modern English. 
            Beginning approximately in the 17th century, Englishmen colonized much of North America, South Asia, Australia, and eastern Africa, thereby establishing English as the defacto lingua franca in those regions.  Colonization by other Europeans (Spanish, Portuguese, French, Dutch, etc.) was less expansive.
            During the19th and 20th centuries English-speaking men invented telephones, airplanes, and a global electronic network, resulting in a worldwide transportation and communication revolution.  English thus became the language of aviation and the Internet.  Rampant acceleration in business and tourism, in a world with more than 6,000 languages, necessitated a single language.  Chinese, with the most speakers, but a tonal language with no alphabet, was too difficult for most foreigners to learn.  Hindi and continental European languages were awash with required ever-changing word-endings.  By the start of the 21st century English, despite its thousands of irregular spelling and word forms, and a constantly expanding vocabuary of over half a million words, was becoming the international language by default.
            The stage was set for the advent of Peoplese.

พีเพิลลีส / การสะกดแบบ Alike English:  
            Continental Europeans who come۔d to the north·western island of Britai bring۔d they's languages.  Dur   5۔eth century CE arrive۔d Anglo-Saxons, whose western Germanic dialects eventual۔ly become۔d know۔t as Englisc, to which Vikings and other north·western European invade۔ors and settle۔ors add۔d.  Dur later centurys that language wuz significant۔ly influence۔t by Franceans, Romans, and Hellasans.  Dur 14۔eth century, when the dominant written languages of government and commerce wuz Latin and France۔ese, write۔ort Geoffrey Chaucer pen۔d Canterbury Tales in vernacular Middle England۔ese, thereby legitimize۔ing it as England’s new literary language.  Subsequent۔ly the socall Great Vowel Shift alter۔d pronunciation, result۔ing in what iz dub۔t Modern English.
            Begin۔ing ap 17۔eth century, English۔mans colonize۔d much of North America, South Asia, Australia, and eastern Africa, thereby establish۔ing England۔ese as the defacto linguafranca in those regions.  Colonization by other Europens (Espanyans, Portugalans, Francens, Nederlandans) wuz less expansive.
            Dur 19۔eth and 20۔eth centurys England۔ese-speak۔ing mans invent۔d telephones, airplanes, and a global electronic network, result۔ing in a planet۔around transportation and communication grand·transformation.  England۔ese thus become۔d the language of aviation and Internet.  Rampant acceleration in commerce and tourism, on a planet with more than 6,000 languages, necessitate۔d a single language.  China۔ese, with the most speak۔ors, but a tonal language with no alphabet, was too difficult for most foreignors to learn.  Hindi۔ese and continental Europen languages were awash with require۔t ever-change۔ing word-endings.  By early 21۔eth century England۔ese, despite its thousands of non۔regular spellings and word forms, and a constantl۔y expand۔ing vocabulary to more than half a million words, wuz become۔ing the international language by default.
            The stage wuz set for the advent of Peoplese.

พีเพิลลีส / Sound Spell Same:
            Kontinentel Yūrōpen۔s hū kum۔d tū θe nōrθ·western īland ov Briten bring۔d θā’s langwaj۔s.  Dūr 5۔eθ senqurē KE arīv۔d Anglo۔Saksen۔s, hūz western Jermanik dīelekt۔s evenqūalē bēkum۔d nō۔t az Englisc, tū wiq Vīking۔s and oθer nōrθ·western Yūrōpen invād۔ōrs and setel۔ōrs ad۔d.  Dūr lāter senqūrē۔s θat langwaj wuz signífikent۔lē ínflūens۔t bī Fransen۔s, Rōman۔s, and Helasan۔s.  Dūr 14۔eθ senqūrē, wen θe dominent riten langwaj۔s ov govern۔ment and komers wuz Latin and Frans۔ēz, rīt۔ort Jefrē Qoser pen۔d Kanterbur Tāl۔s in vernakyūler Midel England۔ēz, θerbī lejítemat۔īzing it az England’s nū lítererē langwaj. Subsikwent۔lē θe sōkald Grāt Voel ꝭift alter۔d prōnowns۔un, rēzult۔ing in wut iz dub۔t Modern England۔ēz.
            Bēgin۔ing ap17۔eθ senqūrē, Englandan mans kolōnē۔īzd muq ov Nōrθ Amerika, Sowθ Amerika, Ostrālya, and ēstern Áfrika, θerbī establiʃ۔ing England۔ēz az θe dēfaktō lingwafranka in θōz rējens.  Kolōnē۔īzun bī oθer Yūropens (Espanyan۔s, Porqūgalan۔s, Fransan۔s, Nederlandan۔s) wuz les ekspansiv.
           Dūr 19۔eθ and 20۔eθ sensqūrē۔s Ingland۔ēz-spēk۔ōrs invent۔ed telefōn۔s, ārplān۔s, and a globel elektronik netwerk, rēsult۔ing in a planet-around transpōrt۔un and komyūnekāt۔un grand·transfōrm۔un.  England۔ēz θus bekom۔d θe langwaj ov āvēāxun and internet.  Rampent akselerātun in komers and tūrizim, on ā planet wiθ mōr θan 6,000 lankwaj۔s, nesesitāt۔d ā singel langwaj.  Qīna۔ēz, wiθ θe mōst spēk۔ōrs, but a tōnel langwaj wiθ nō alfabet, wuz tū dífikult fōr mōst  fōrenōr۔s tū lern.  Hindē۔ēz and kontinentel Yūropen langwaj۔s wuz awaʃ wiθ rēkwīre۔t word-ending۔s.  Bī erlē 21۔eθ senqūrē England۔ēz, despīt it’s θowsand۔s of non۔regyeler spel۔ins and word fōrm۔s, and ā konstentlē ekspand۔ing vōkábyūlerē ov mōr θan 500,000 word۔s, wuz bēkom۔ing θe internāʃunal langwaj bī dēfalt.
           Θe stāj wuz set fōr θe advent of Pēpolēz.