ไวยากรณ์พีเพิลลีส
สารบัญ
เลื่อนลงเพื่อดูคำอธิบายทั้งหมด หรือคลิกหัวข้อใดก็ได้
การสะกด: ตัวพิมพ์ใหญ่ พหูพจน์ เลขลำดับที่ คำย่อ อักษรย่อ การถอดเป็นอักษรโรมัน
(คลิกแท็บ “การสะกด” ด้านบน แล้วคลิก “Alike English”)
บทนำไวยากรณ์พีเพิลลีส
พีเพิลลีสเป็นโครงสร้างทางภาษาที่เปิดให้แสดงออกทางวัฒนธรรมได้ ในฐานะภาษากลางของมวลมนุษย์ พีเพิลลีสไม่ใช่ภาษาที่ “ขนาดเดียวใช้ได้กับทุกคน” สำหรับผู้พูดและผู้เขียนพีเพิลลีสในชีวิตประจำวัน ไม่มีอะไรในพีเพิลลีสที่ผิด เมื่อใช้คำพีเพิลลีสพื้นฐาน (ซึ่งเหมือนหรือคล้ายคำภาษาอังกฤษ) คุณก็ใช้ไวยากรณ์ของคุณเองได้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องกฎไวยากรณ์ เกณฑ์คือ: ถ้าผู้พูดพีเพิลลีสทั่วไปเข้าใจ ก็เป็นพีเพิลลีสที่ดี จึงต่างจากภาษาอื่นที่มีข้อบังคับเคร่งครัด (รายละเอียดดูหน้า “หน้าแรก” และ “ภาพรวม”)
“พีเพิลลีสในชีวิตประจำวัน” หมายถึงการสื่อสารส่วนใหญ่: การสนทนา อีเมล การค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ การจัดการงาน การสั่งซื้อสินค้า การพูดคุยในที่ทำงาน — แทบทุกอย่างที่พลเมืองโลกทั่วไปต้องใช้ในการสื่อสาร ผู้พูดภาษาอังกฤษเรียนได้ในหนึ่งวัน คนอื่นเรียนได้ในไม่กี่เดือนจนถึงระดับที่ใช้เดินทางระหว่างประเทศได้ “พีเพิลลีสระดับมืออาชีพ” ใช้โดยประชากรโลกส่วนน้อยมาก สำหรับเอกสารราชการ สุนทรพจน์ทางการทูต บทความวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การโต้แย้งทางกฎหมาย การเจรจาและสัญญาทางธุรกิจ ส่วนไวยากรณ์ด้านล่างมีไว้สำหรับพีเพิลลีสระดับมืออาชีพ และใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้พูดในชีวิตประจำวันด้วย
ไวยากรณ์พีเพิลลีสมีพื้นฐานหลักจากไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ แต่พีเพิลลีสเรียบง่ายกว่า เข้าใจได้โดยสัญชาตญาณมากกว่า และยืดหยุ่นกว่า และมีสิ่งที่ต้องท่องจำน้อยมาก จึงเรียนได้ง่ายและเร็วกว่ามาก
การสะกดพีเพิลลีสมีสองแบบ: Alike English และ Sound Spell Same (รายละเอียดในหน้า “การสะกด”) ระบบการสะกดทั้งสองใช้ไวยากรณ์เดียวกัน ส่วนไวยากรณ์นี้ใช้ Alike English ซึ่งผู้พูดภาษาอังกฤษเข้าใจได้ทั้งหมด
การสร้างคำ
พีเพิลลีสมีพื้นฐานจากคำราก ซึ่งเติมคำเติมหน้าและคำเติมท้ายที่มีความหมายตายตัวได้ การสะกดของคำรากไม่เคยเปลี่ยน และคำรากแยกจากคำเติมหน้าและคำเติมท้ายด้วยไฮฟ์เน็ต (ขีดสั้นครึ่งความยาว) ตัวอย่าง: wide۔er, pre۔pay, rain۔ing, tell۔d, spoon۔ful, re۔supply۔d คำเติมหน้าและคำเติมท้ายแต่ละคำมีความหมายเดียว และเพียงความหมายเดียว การเติมคำเติมหน้าหรือคำเติมท้ายใดกับคำรากใดก็ไม่ผิด
โครงสร้างมาตรฐานของกรรตุวาจกในพีเพิลลีสคือ: ประธาน + กริยา + กรรม
ตัวอย่าง: The boy throw۔d a ball. (เด็กผู้ชายขว้างลูกบอล)
ประโยคอุทานใช้โครงสร้างของประโยคบอกเล่าทั่วไป ตามด้วยอัศเจรีย์
ตัวอย่าง: Wow! Peoplese iz really easy and quick to learn! (ว้าว! พีเพิลลีสเรียนง่ายและเร็วจริง ๆ!)
ประโยคคำถาม
เมื่อเขียน ประโยคคำถามจบด้วยปรัศนี
เมื่อพูด เรามักขึ้นเสียงสูงที่คำสุดท้ายของประโยค
โครงสร้างพื้นฐานของประโยคคำถามในพีเพิลลีสคือ: กริยา + ประธาน + กรรมของกริยา
การสร้างคำถาม ทำได้โดยสลับตำแหน่งประธานกับกริยาในประโยค
ตัวอย่าง: บอกเล่า: He iz going home. (เขากำลังกลับบ้าน) คำถาม: Iz he going home? (เขากำลังกลับบ้านหรือเปล่า?)
[ภาษาอังกฤษก็มีโครงสร้างแบบเดียวกัน:
ตัวอย่าง: Is he happy? Will they meet Pablo? Can we go?]
คำถามที่สร้างด้วย may, shall, can, could, would
รูปแบบ: may ฯลฯ + ประโยคบอกเล่า (มีกริยาปัจจุบันกาล) + ?
ตัวอย่าง: Can we go? (เราไปได้ไหม?) (ประโยคบอกเล่าที่เกี่ยวข้อง: We can go.)
ตัวอย่าง: Should I eat more fruits? (ฉันควรกินผลไม้มากขึ้นไหม?) (บอกเล่า: I should eat more fruits.)
คำถามที่สร้างด้วย what, where, who, which, why, will, when
ตัวอย่าง: What iz your name? (คุณชื่ออะไร?)
ตัวอย่าง: Where wuz you birth۔d? (คุณเกิดที่ไหน?)
ตัวอย่าง: Who iz your parents? (พ่อแม่ของคุณคือใคร?)
ตัวอย่าง: Which boy iz tall۔er? (เด็กผู้ชายคนไหนสูงกว่า?)
ตัวอย่าง: Why you ask۔d? (คุณถามทำไม?)
ตัวอย่าง: Will these questions ever end? (คำถามเหล่านี้จะจบสักทีไหม?)
ตัวอย่าง: When will yous stop ask۔ing me questions? (พวกคุณจะเลิกถามฉันเมื่อไร?)
คำถามต่อท้าย
ตัวอย่าง: You finish۔d your dinner, correct? (คุณกินข้าวเย็นเสร็จแล้ว ใช่ไหม?)
คำถามไม่สร้างด้วย “do” หรือ “did”
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “Do you want more coffee?” → พีเพิลลีส “Want you more coffee?” (คุณต้องการกาแฟอีกไหม?)
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “Did you lose your wallet?” → พีเพิลลีส “Lose۔d you your wallet?” (คุณทำกระเป๋าสตางค์หายหรือ?)
ประโยคสมมติ
ประโยคสมมติแสดงความปรารถนา ข้อเสนอแนะ ข้อเสนอ หรือสถานการณ์สมมติ
มักเป็นประโยคสองส่วน ส่วนหนึ่งใช้ “would” แทน “will”
ตัวอย่าง: If I wuz you, I would learn Peoplese so I can communicate globally. (ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะเรียนพีเพิลลีส เพื่อจะสื่อสารกับทั้งโลกได้)
ตัวอย่าง: Would you be happy if you wuz rich? (ถ้าคุณรวย คุณจะมีความสุขไหม?)
ชนิดของคำ (ภาษาอังกฤษ “parts of speech”)
คำเข้าใจเองประกอบด้วยสอง (บางครั้งสาม) คำ มีจุดกลางคั่น
จุดกลางคือจุดที่ระดับครึ่งความสูงของตัวอักษร ในพจนานุกรมมักใช้แยกพยางค์
คำเข้าใจเองเป็นอะไรก็ได้ — คำนาม คำกริยา คำกริยาวิเศษณ์ คำขยายนาม
(บนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ พิมพ์จุดกลางได้โดยกดแป้น “Alt” พร้อมแป้นอื่นที่คุณเลือก คำแนะนำง่าย ๆ อยู่ใน “คำถามที่พบบ่อย”)
เกณฑ์ของคำเข้าใจเอง: ถ้าคุณรู้จักคำที่ประกอบเป็นคำนั้น คุณก็รู้ความหมายของมันเองโดยอัตโนมัติ
คำเข้าใจเองส่วนใหญ่สร้างจากคำทั่วไป
ตัวอย่าง: wrist·clock (ข้อมือ·นาฬิกา), blue·berry (น้ำเงิน·เบอร์รี), camp·fire (ค่าย·ไฟ กองไฟ), couch·table (โซฟา·โต๊ะ), war·ship (สงคราม·เรือ), doll·house (ตุ๊กตา·บ้าน), wild·flower (ป่า·ดอกไม้)
คำเข้าใจเองที่อยู่ตรงเส้นแบ่ง
ตัวอย่าง: collar·bone หรือ collarbone (กระดูกไหปลาร้า)? ถ้าคุณรู้ความหมายของ “collar” (ปกเสื้อ) และ “bone” (กระดูก) คุณจะรู้ความหมายของ “collarbone” — กระดูกใต้คอที่เชื่อมกระดูกหัวไหล่กับกระดูกหน้าอก — เองโดยอัตโนมัติหรือไม่? บางคนอาจรู้ บางคนอาจไม่รู้ แล้วจะใส่จุดกลางหรือไม่? คำตอบ: ได้ทั้งคู่ ทั้งสองรูปถูกต้อง ถ้าคุณคิดว่าคนส่วนใหญ่จะรู้ความหมายของคำเข้าใจเองนี้ ก็ใช้ มิฉะนั้นก็ไม่ใช้ ในที่สุดเสียงข้างมากอาจเป็นผู้ตัดสิน — หรืออาจไม่ อาจคงอยู่ทั้งสองรูป
ข้อดีของคำเข้าใจเอง:
ไม่ต้องท่องจำ
แม้หลายปีต่อมา ถ้าคุณพบคำนี้ คุณก็จะรู้ความหมาย
เราสนับสนุนให้คุณคิดคำเข้าใจเองของคุณ สำหรับคำที่คุณไม่รู้ สำหรับแนวคิดที่คุณหรือคนอื่นคิดขึ้น หรือเพียงเพื่อความสนุก พีเพิลลีสในฐานะภาษาที่กำลังพัฒนา อาศัยผู้พูดที่สร้างสรรค์สิ่งใหม่อยู่เสมอ เมื่อชีวิตเปลี่ยนไปและเทคโนโลยีก้าวหน้า คำเข้าใจเองคือทางเลือกแรกในการตั้งชื่อสิ่งใหม่
รูปย่อ (รูปที่เชื่อมกัน) ก็สร้างด้วยจุดกลาง ไม่ใช่อะพอสทรอฟีอย่างภาษาอังกฤษ
ตัวอย่าง: “I'll” (หมายถึง “I will”) กลายเป็น “I·will” ซึ่งมีประโยชน์สำหรับนักเขียนนวนิยาย เป็นต้น
พีเพิลลีสมีคำที่มีจุดกลางกว่า 1,500 คำ และกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ดูรายการบางส่วนได้โดยคลิก “คำเข้าใจเอง (รายการ)” ในคอลัมน์ “รายการ” ด้านบน
คำประสม เช่นเดียวกับคำเข้าใจเอง ประกอบด้วยสอง (บางครั้งสาม) คำ แต่ไม่มีเครื่องหมายวรรคตอนคั่น — เพราะไม่ผ่านเกณฑ์ “เห็นแล้วเข้าใจทันที” อย่างไรก็ตาม คำประสมที่ดีมีเบาะแสบอกความหมาย จึงจำได้ค่อนข้างง่าย
ตัวอย่าง: airforce (กองทัพอากาศ), bestman (เพื่อนเจ้าบ่าว), blackeye (ตาเขียวช้ำ), birdcall (เสียงร้องของนก), facelift (ศัลยกรรมดึงหน้า), juicepress (เครื่องคั้นน้ำผลไม้), parttime (นอกเวลา), willpower (พลังใจ)
คำประสมบางคำเพิ่มสีสันให้ภาษา ซึ่งช่วยให้จำได้ด้วย
ตัวอย่าง: cocktail (ค็อกเทล), bullseye (จุดศูนย์กลางเป้า), spymole (หนอนบ่อนไส้), cabinfever (ความกระวนกระวายจากการอยู่แต่ในที่ปิดนาน ๆ), familytree (แผนผังตระกูล), softheart (คนใจอ่อน), nestegg (เงินเก็บ)
อีกประโยชน์หนึ่งของคำประสม คือการรวมคู่คำที่ใช้บ่อยในภาษาอังกฤษเป็นคำเดียว เช่น ภาษาอังกฤษ “of course” (ซึ่งแยกกันแล้วไม่มีเหตุผล) ในพีเพิลลีสกลายเป็น “ofcourse” (แน่นอน)
ตัวอย่าง: incase, incharge, justthen, wouldbe, sosoon, proforma, inperson, incommon, defacto, dejure, gungho, ipsofacto, lastditch, lawstraw, nextdoor
คำประสมยังใช้ขจัดคำพ้องเสียง (คำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่ความหมายต่างกัน) ด้วย เช่น nounarticle (คำนำหน้านาม) เพราะ “article” มีอีกความหมายหลักหนึ่ง (บทความ) โปรดสังเกตว่า “nounarticle” (a, an, the ที่อยู่หน้าคำนาม) จำง่ายกว่า “article” เพราะ “nounarticle” มีเบาะแสบอกความหมาย
ตัวอย่าง: arrowbow (คันธนู), moneybank (ธนาคาร), musicbar (ห้องดนตรี หน่วยจังหวะ), stopbrake (เบรก), publicpark (สวนสาธารณะ), viceclamp (ปากกาจับชิ้นงาน), soundpitch (ระดับเสียง)
ดังนั้น ถ้าเราคิดคำเข้าใจเองไม่ออก คำประสมที่ดีเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอันดับสองในการตั้งชื่อสิ่งใหม่ แนวทางอยู่ในหน้า “การสร้างคำใหม่”
พีเพิลลีสมุ่งเน้นเด็ก ๆ เป็นหลัก ไม่ว่าสภาพการศึกษาจะเป็นอย่างไร คนรุ่นใหม่ก็เรียนภาษากลางระดับโลกนี้ได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมาก และเพิ่มโอกาสของตนได้ ขณะที่ยังคงพูดภาษาแม่ของตน
คำนามคือคำที่บอกคน สถานที่ หรือสิ่งของ
คำนามสามัญคือคำที่บอกคน สถานที่ หรือสิ่งของ (ที่จับต้องได้หรือเป็นนามธรรม) ในประเภทหนึ่ง
ตัวอย่าง: man (ผู้ชาย), library (ห้องสมุด), book (หนังสือ), stadium (สนามกีฬา), balls (ลูกบอล), picnics (การปิกนิก), love (ความรัก), joy (ความสุข), benevolence (ความเมตตา)
คำนามเฉพาะ (ขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ) คือคำที่บอกคน สถานที่ หรือสิ่งของที่เฉพาะเจาะจง
ตัวอย่าง: Taj Mahal (ทัชมาฮาล), mister Rogers (มิสเตอร์โรเจอร์ส), Arab League (สันนิบาตอาหรับ), Canterbury Tales (แคนเทอร์เบอรีเทลส์), Argentina (อาร์เจนตินา)
อาการนามเป็นคำนามอีกประเภทหนึ่ง — ดูด้านล่าง
ในประโยค ประธาน กรรมของกริยา กรรมรอง และกรรมของคำบุพบท — ล้วนเป็นคำนาม
ตัวอย่าง: The man throw۔d the ball to the boy in the stadium. (ผู้ชายคนนั้นขว้างลูกบอลให้เด็กผู้ชายในสนามกีฬา)
ประธาน (the man) คือจุดศูนย์กลางหลักของประโยค
ประโยคบอกว่าประธานทำอะไร คิดอะไร รู้สึกอย่างไร ฯลฯ
กรรมของกริยารับผลของการกระทำ
ตัวอย่าง: ผู้ชายขว้างอะไร? He throw۔d the ball (เขาขว้างลูกบอล คือกรรมของกริยา)
กรรมรองคือผู้รับกรรมของกริยา
ตัวอย่าง: ในประโยคข้างต้น ผู้รับลูกบอลคือเด็กผู้ชาย (กรรมรอง)
บุพบทวลีเพิ่มเติมความหมายให้ประโยค
บุพบทวลีขึ้นต้นด้วยคำบุพบท และตามด้วยกรรมของคำบุพบท
(ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบุพบทวลีและรายการคำบุพบทอยู่ด้านล่าง)
ตัวอย่าง: ในประโยคข้างต้น “in” คือคำบุพบท และ “stadium” คือกรรมของคำบุพบท
คำนามการกระทำคือคำนามที่บอกการกระทำ
คำนามการกระทำเป็นวิธีที่กระชับและรวดเร็วในการบอกการกระทำและเพศ
คำลงท้าย “۔orm” และ “۔ort” ไม่บังคับ ใช้เมื่อจำเป็นต้องระบุเพศให้ชัด
มิฉะนั้น คำลงท้าย “۔or” ใช้กับสิ่งของ บุคคลเพศใดก็ได้ และบุคคลที่ไม่ได้ระบุเพศเป็นชายหรือหญิง
คำนามการกระทำเป็นได้ทั้งแบบผู้กระทำและแบบผู้ถูกกระทำ
คำนามการกระทำแบบผู้กระทำ
เกณฑ์: พูดได้ว่า “that which + กริยา” (สิ่งที่ …) หรือ “one who + กริยา” (ผู้ที่ …)
แทน “one who” อาจเป็น he who, she who, they who, we who, ta who ฯลฯ
ตัวอย่าง: estimate۔or = “that which estimates” (สิ่งที่ประมาณการ) หรือ “he or she who estimates” (ผู้ประมาณการ)
รูปแบบ: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + or / orm / ort
۔or = เป็นกลาง เพศใดหรือเพศอื่นก็ได้ ۔orm = เพศหญิง ۔ort = เพศชาย
ตัวอย่าง: amplify۔or (เครื่องขยายเสียง), farm۔orm (เกษตรกรหญิง), toast۔or (เครื่องปิ้งขนมปัง), babble۔ors (คนพูดพล่าม), avenge۔or (ผู้ล้างแค้น), blend۔or (เครื่องปั่น)
ตัวอย่าง: inform۔ort (สายลับชาย), perform۔orms (นักแสดงหญิง), golf۔orm (นักกอล์ฟหญิง), hike۔ors (นักเดินป่า), dance۔ort (นักเต้นชาย)
คำนามการกระทำแบบผู้ถูกกระทำ
คำนามการกระทำแบบผู้ถูกกระทำ รับผลของการกระทำในประโยค
รูปแบบ: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + eer / eerm / eert
ตัวอย่าง: insult۔eer (ผู้ถูกดูหมิ่น), adore۔eerm (ผู้หญิงที่ถูกรักใคร่บูชา), blame۔eert (ผู้ชายที่ถูกกล่าวโทษ), rescue۔eer (ผู้ได้รับการช่วยเหลือ)
ตัวอย่าง: employ۔eer (ภาษาอังกฤษ employee ลูกจ้าง), detain۔eert (ผู้ชายที่ถูกควบคุมตัว), colonize۔eer (ผู้ถูกล่าอาณานิคม)
ตัวอย่าง: คำภาษาอังกฤษที่กำกวม “renter” อาจเป็น “rent۔or” (ผู้ให้เช่า เช่น เจ้าของบ้าน) หรือ “rent۔eer” (ผู้เช่า)
รายการคำนามการกระทำอยู่ใน “คำนามการกระทำ (รายการ)” ที่ด้านบนของหน้านี้
คำนามบอกเพศที่ไม่ใช่คำนามการกระทำ
คำนามบอกเพศที่ไม่ใช่คำนามการกระทำ บอกถึงบุคคล แต่ไม่ใช่คำนามการกระทำ
รูปแบบ: คำราก + or / orm / ort (คำลงท้าย ต่อกับคำรากโดยตรงไม่มีไฮฟ์เน็ต)
คำลงท้าย “orm” บอกเพศหญิง “ort” บอกเพศชาย “or” (ไม่บอกเพศ)
ตัวอย่าง: villagor (ชาวบ้าน ไม่ใช่คำนามการกระทำ เพราะพูดว่า “he who or that which villages” ไม่ได้)
ตัวอย่าง: foreignor (ชาวต่างชาติ ไม่มี “ผู้ทำ foreign” จึงไม่ใช่คำนามการกระทำ)
ตัวอย่าง: toddlor (เด็กหัดเดิน ไม่บอกเพศ), youngstorm (เด็กสาววัยรุ่น), hairs·stylorm (ช่างทำผมหญิง)
คำภาษาอังกฤษจำนวนมากที่ลงท้ายด้วย “er” ในพีเพิลลีสใช้คำลงท้าย “or”
ตัวอย่าง: strangor (คนแปลกหน้า), soldior (ทหาร), partnor (หุ้นส่วน), teenagorts (วัยรุ่นชาย), scholor (ภาษาอังกฤษ scholar นักวิชาการ), outsidor (คนนอก)
ดังนั้น strangorm เป็นผู้หญิง partnort เป็นผู้ชาย scholor เป็นใครก็ได้
คำนามยังแบ่งเป็นนับได้และนับไม่ได้
คำนามนับได้คือคำนามที่นับได้ ตัวอย่าง: houses (บ้าน), toys (ของเล่น), ships (เรือ), cats (แมว)
คำนามนับไม่ได้คือคำนามที่นับไม่ได้
ตัวอย่าง: rain (ฝน), advice (คำแนะนำ), beer (เบียร์), philosophy (ปรัชญา), gas (ก๊าซ), heat (ความร้อน), wood (ไม้), dirt (ฝุ่นดิน)
ตัวอย่างคำนามนับไม่ได้:
ของเหลวและก๊าซ: water (น้ำ), milk (นม), coffee (กาแฟ), beer (เบียร์) air (อากาศ), gas (ก๊าซ), oxygen (ออกซิเจน), smoke (ควัน)
ที่เป็นเม็ด: rice (ข้าว), wheat (ข้าวสาลี), corn (ข้าวโพด), flour (แป้ง), salt (เกลือ), sugar (น้ำตาล), sand (ทราย)
แนวคิดนามธรรม: beauty (ความงาม), competence (ความสามารถ), happyness (ความสุข) education (การศึกษา), socialism (สังคมนิยม)
ธรรมชาติ: weather (อากาศ), haze (หมอกควัน), mist (หมอก), rain (ฝน), hail (ลูกเห็บ), snow (หิมะ), thunder (ฟ้าร้อง), sunshine (แสงแดด)
คำนามบางคำ บางภาษาถือว่านับได้ อีกบางภาษาถือว่านับไม่ได้
โดยทั่วไปพีเพิลลีสทำตามภาษาอังกฤษ แต่ขจัดความไม่สอดคล้องออก
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษพูดว่า “fruit and vegetables” (ผลไม้และผัก) เพราะ “fruit” ถือว่านับไม่ได้ แต่ vegetables นับได้ พีเพิลลีส: “fruits and vegetables”
คำนามนับไม่ได้ในภาษาอังกฤษที่พีเพิลลีสถือว่านับได้ (ในรูปพหูพจน์):
fishes (ปลา), fruits (ผลไม้), furnitures (เฟอร์นิเจอร์)
คำขยายนามที่มีความหมายพหูพจน์ไม่ใช้หน้าคำนามเอกพจน์และคำนามนับไม่ได้:
each, either, every, neither, these, those เป็นเรื่องสามัญสำนึก
(คำขยายนามเหมือนคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษ เพียงแต่ขยายเฉพาะคำนาม เช่นเดียวกับที่คำกริยาวิเศษณ์ขยายเฉพาะคำกริยา รายละเอียดด้านล่าง)
การใช้คำนำหน้านาม (nounarticle ดูด้านล่าง) กับคำนามนับได้และนับไม่ได้แตกต่างกัน
สำหรับสิ่งที่นับได้: many + คำนามพหูพจน์
ตัวอย่าง: many boats (เรือหลายลำ), many apples (แอปเปิลหลายผล)
สำหรับคำนามนับไม่ได้: much + คำนามเอกพจน์
ตัวอย่าง: much water (น้ำมาก), much laughter (เสียงหัวเราะมาก)
คำนามนับไม่ได้ทำให้นับได้ โดยเติมคำนามนับได้ไว้ข้างหน้า
รูปแบบ: คำนามนับได้ + of + คำนามนับไม่ได้
ตัวอย่าง: two buckets of water (น้ำสองถัง), two liters of milk (นมสองลิตร), an hour of advice (คำแนะนำหนึ่งชั่วโมง), four sacks of sand (ทรายสี่กระสอบ)
ตัวอย่าง: those two tanks of helium (ถังฮีเลียมสองถังนั้น) ตัวอย่าง: Neither liter of milk iz fresh. (นมทั้งสองลิตรไม่สดเลย)
นับได้กับนับไม่ได้ไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจน คำนามที่ผู้เขียนพีเพิลลีสคนหนึ่งถือว่านับได้ ผู้เขียนจากวัฒนธรรมอื่นอาจถือว่านับไม่ได้ — ในพีเพิลลีสถูกทั้งคู่
ตัวอย่าง: ใบไม้นับได้หรือไม่? ในทางทฤษฎีนับได้ ทั้งภาษาอังกฤษและพีเพิลลีสจัด “leaves” เป็นนับได้ ในพีเพิลลีสพูดว่า “many leafs” แต่ “much leafs” ก็ยอมรับได้ ซึ่งสะท้อนความคิดว่าใบไม้นับไม่ได้จริง ๆ ขณะที่ “grass” (หญ้า) นับไม่ได้อย่างชัดเจน
นอกจากนี้ ใครก็เติม “s” แสดงพหูพจน์หลังคำนามนับไม่ได้ได้ — ไม่ว่าจะตามอารมณ์ เพื่อความขบขัน เพื่อสร้างคำแสลงใหม่ เพื่อการแสดงออกทางศิลปะ หรือเหตุผลอื่น
คุณจึงอาจได้ยิน “Two coffees, please.” (กาแฟสองแก้วครับ/ค่ะ), “Those vases are beautys.” (แจกันเหล่านั้นสวยมาก)
ลักษณะสำคัญอย่างหนึ่งของพีเพิลลีสคือการใช้คำเติมหน้าและคำเติมท้าย ซึ่งแต่ละคำมีความหมายเดียว
คำเติมหน้าและคำเติมท้ายแต่ละคำแยกจากคำรากด้วยไฮฟ์เน็ต (ขีดสั้นครึ่งความยาว)
การสะกดของคำรากไม่เคยเปลี่ยน
คำเติมหน้าหรือคำเติมท้ายใดก็เติมกับคำรากใดก็ได้ ตราบที่ผู้พูดเห็นว่ามีความหมาย
คำเติมท้าย “۔ful” หมายถึง “เต็มจนถึงความจุหนึ่ง” และใช้กับสถานการณ์ทางกายภาพ
ตัวอย่าง: truck۔ful (เต็มรถบรรทุก), arm۔ful (เต็มอ้อมแขน), bowl۔ful (เต็มชาม), airplane۔ful (เต็มเครื่องบิน)
สำหรับสถานการณ์นามธรรม คำลงท้าย “ful” ต่อกับคำรากโดยตรงไม่มีไฮฟ์เน็ต ตัวอย่าง: plentyful (อุดมสมบูรณ์), grateful (ซาบซึ้งใจ), wonderful (วิเศษ)
ทำไม “farm۔or” มีไฮฟ์เน็ต แต่ “partnor” ไม่มี ดู “คำนามการกระทำ” ด้านบน
ดูรายละเอียดเพิ่มเติมและรายการทั้งหมดโดยคลิก “คำเติมหน้า” และ “คำเติมท้าย” ในคอลัมน์ “รายการ” ด้านบน
คำนำหน้านาม (nounarticles): a, an, ap, the
คำนำหน้านามใส่หน้าคำนามเอกพจน์ได้ แต่ไม่จำเป็น เมื่อมีประโยชน์ การใส่คำนำหน้านามก็สะดวก เมื่อไม่จำเป็นต่อการทำให้ความหมายชัด คำนำหน้านามก็เป็นภาระ คำที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในคำที่ไร้ประโยชน์ที่สุด: “the” ภาษาในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไม่มีคำนำหน้านาม แต่ก็สื่อความได้ชัดเจน (ภาษาไทยก็เช่นกัน) ตัวอย่าง: “In India at end of dry season...” (ในอินเดีย ปลายฤดูแล้ง…) ในประโยค “In India at the end of the dry season,...” “the” ทั้งสองไม่ได้เพิ่มอะไรนอกจากภาระ
อย่างไรก็ตาม คำนำหน้านามมีหน้าที่ของมัน คำนำหน้านาม “the” ใช้กับสิ่งที่กล่าวถึงไปแล้ว หรือที่ถือว่าผู้ฟัง/ผู้อ่านรู้อยู่แล้ว
ตัวอย่าง: “Of all desserts, i like chocolate cake best” (ในบรรดาของหวานทั้งหมด ฉันชอบเค้กช็อกโกแลตที่สุด ไม่ใช่ “the best”) พูดถึงของหวานทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะของหวานที่อยู่ตรงหน้า “Of all the desserts, i like chocolate cake best” พูดถึงของหวานที่เจาะจง เช่น ของหวานในเมนูของร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“a” เน้นว่าคำนามนั้นไม่ใช่สิ่งที่เจาะจง ตัวอย่าง: I hope to find a job soon. (ฉันหวังว่าจะได้งานเร็ว ๆ นี้)
“an” มีความหมายเหมือน “a” เพียงแต่เติม “n” เพื่อแยกจากคำนามถัดไปที่ขึ้นต้นด้วยสระ ตัวอย่าง: an enjoy۔able evenin (ค่ำคืนที่รื่นรมย์), an open mind (ใจที่เปิดกว้าง)
“ap” เป็นคำนำหน้านามที่หมายถึง “approximately” (ประมาณ) Ap twenty peoples attend۔d. (มีคนมาประมาณยี่สิบคน)
“the moon” โดยทั่วไปหมายถึงดาวบริวารของโลก (ดวงจันทร์) แม้ดาวบริวารจะมีนับไม่ถ้วน
คำนำหน้านามมักอยู่หน้าคำขยายนาม และคำขยายนามอยู่หน้าคำนาม
ตัวอย่าง: a good job (งานที่ดี); the full moon (พระจันทร์เต็มดวง), the chocolate cake (เค้กช็อกโกแลตนั้น)
ผู้พูดพีเพิลลีสจากจีนอาจใช้คำนำหน้านามไม่มาก หรือไม่ใช้เลย
ผู้พูดจากยุโรปและอเมริกาใต้อาจใช้มาก
ประเทศและภูมิภาค — ชื่อ คำขยายนาม และชื่อเรียกผู้อยู่อาศัย
แน่นอนว่าพีเพิลลีสใช้ชื่อสถานที่ที่ผู้คนในท้องถิ่นเรียกเอง — ไม่ใช่ชื่อยุคอาณานิคมหรือชื่อภาษาอังกฤษ
ดูรายการได้โดยคลิกคอลัมน์ “รายการ” ที่ด้านบนของหน้านี้
ในบทความ มักใช้เชิงอรรถอธิบายชื่อเฉพาะที่อาจไม่เป็นที่รู้จัก
ชื่อภาษา
ดูคำอธิบายและรายการได้โดยคลิก “ชื่อภาษา” ในคอลัมน์ “รายการ” ด้านบน
สรรพนาม: คลิก “สรรพนาม” ในเมนูที่ด้านบนของหน้านี้
อาการนามสร้างจากคำกริยา และใช้เป็นคำกริยา คำนาม และคำขยายนามได้
รูปแบบ: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + in (เช่นเคย การสะกดของคำรากของกริยาไม่เคยเปลี่ยน)
อาการนามในฐานะคำนาม
ตัวอย่าง: Smile۔in iz contagious. (รอยยิ้มติดต่อกันได้) I love dance۔in. (ฉันชอบเต้นรำมาก) Teach۔in iz difficult work. (การสอนเป็นงานยาก)
อาการนามในฐานะคำขยายนาม (คำขยายนามขยายคำนามด้วยการเพิ่มคำบรรยาย)
ตัวอย่าง: A sleep۔in giant iz fearsome. (ยักษ์ที่กำลังหลับน่ากลัว) That talk۔in bird iz amaze۔y! (นกพูดได้ตัวนั้นน่าทึ่งจริง ๆ!)
อาการนามต่างจากคำนามทั่วไป ตรงที่มีกรรมตามหลังได้
ตัวอย่าง: Play۔in basketball iz fun. (การเล่นบาสเกตบอลสนุก) Eat۔in those mushrooms upset my stomach. (การกินเห็ดเหล่านั้นทำให้ฉันท้องเสีย)
(ภาษาจีนมีชื่อเรียก “gerund” ที่แม่นยำ: 动名词 คือ “คำ-กริยา-นาม”)
ในพีเพิลลีส ต่างจากภาษาอังกฤษ กรรมของกริยาเป็นได้ทั้งอาการนามและกริยารูปพื้นฐาน (infinitive) ไม่ว่ากริยาจะเป็นคำใด
ตัวอย่าง: He advise۔d continue۔in. He advise۔d to continue. He advise۔d continue. (เขาแนะนำให้ทำต่อไป)
ตัวอย่าง: Dont forget to buy fruit. Dont forget buy۔in fruit. Dont forget buy fruit. (อย่าลืมซื้อผลไม้)
ตัวอย่างข้างต้นทั้งหมดเข้าใจได้ และถูกต้องทั้งหมด ผู้พูดภาษาจีน (และภาษาไทย) อาจชอบ “Dont forget buy fruit” เพราะคล้ายภาษาของตน ผู้พูดภาษาสเปนมักพูดว่า “Dont forget to buy fruit” เพราะคล้ายภาษาของตน ผู้พูดภาษาอังกฤษน่าจะพูดว่า “Don't forget to buy fruit” เพราะ “forget” เป็นหนึ่งในกริยาภาษาอังกฤษที่กรรมต้องเป็น infinitive
ในที่สุด เราคาดได้ว่า “to” จะหายไปจากพีเพิลลีส เพราะเป็นคำฟุ่มเฟือย
คำขยายนามเพิ่มคำบรรยายให้คำนาม เช่นเดียวกับที่คำกริยาวิเศษณ์เพิ่มให้คำกริยา
คำขยายนามเหมือนคำคุณศัพท์ (adjective) ในภาษาอังกฤษ เพียงแต่บรรยายเฉพาะคำนาม
คำขยายนามไม่ได้เปลี่ยนคำนาม แต่ทำให้คำนามมีรายละเอียดมากขึ้น
ตัวอย่าง: “the tall handsome Indian boy” (เด็กชายอินเดียตัวสูงรูปหล่อคนนั้น) — บรรยายได้มากกว่าแค่ “the boy” (เด็กชายคนนั้น)
คำขยายนามมักอยู่หน้าคำนาม อย่างไรก็ตาม ตามความชอบของผู้พูดหรือผู้เขียน หรือรสนิยมทางวัฒนธรรม คำขยายนามอาจอยู่หลังคำนามหรือที่อื่นในประโยคก็ได้ (ผู้พูดภาษาไทยซึ่งวางคำขยายไว้หลังคำนาม อาจชอบแบบนี้)
คำนามหนึ่งอาจไม่มีคำขยายนามเลย หรือมีหนึ่งหรือหลายคำ ตัวอย่าง: cute little red house (บ้านหลังเล็กสีแดงน่ารัก)
ระหว่างคำขยายนามไม่จำเป็นต้องใส่จุลภาค แต่ใส่ได้เพื่อความชัดเจน
เมื่อมีคำขยายนามหลายคำหน้าคำนามหนึ่ง โดยทั่วไปเรียงตามลำดับความสำคัญ — เว้นแต่มีเหตุผลที่จะไม่ทำเช่นนั้น (เช่น ความชอบทางศิลปะ)
ตัวอย่าง: “green slim۔y gigantic fish” (ปลาตัวมหึมาเหนียวลื่นสีเขียว) ไม่ใช่ลำดับคำที่ดี “gigantic” ควรมาก่อนเป็นปกติ
นิยาม
คำลงท้าย (ending): ตัวอักษรหนึ่งตัวหรือมากกว่าที่ต่อกับคำรากโดยตรง ไม่มีเครื่องหมายวรรคตอน
คำลงท้ายมักบอกชนิดของคำ (เช่น คำขยายนาม) แต่ไม่มีความหมายเดียว ตัวอย่าง: accidental, illusive, generous, historic
คำเติมท้าย: ตัวอักษรหนึ่งตัวหรือมากกว่าที่ต่อหลังคำราก ตามหลังไฮฟ์เน็ต (ขีดสั้นครึ่งความยาว)
คำเติมท้ายแต่ละคำมีความหมายเดียว ตัวอย่าง: big۔er (ใหญ่กว่า), hat۔less (ไม่สวมหมวก), home۔ward (ไปทางบ้าน)
คำขยายนามเก่าแก่ที่สุดที่พีเพิลลีสรับมาจากภาษาอังกฤษ ส่วนใหญ่ไม่มีคำลงท้าย
ตัวอย่าง: good, round, tall, fast, blue, bright, wet, old, deep, hot, cold
คำลงท้ายเฉพาะของคำขยายนาม: al, eous, iac, ial, ic, ious, ous, sive, tive, ual
ตัวอย่าง: vocal, generous, maniac, global, basic, serious, porous, festive, usual
คำลงท้ายของคำขยายนามเหล่านี้ใช้ได้หลายแบบ จึงไม่เข้าเกณฑ์เป็นคำเติมท้าย
คำเติมท้ายของคำขยายนาม
คำเติมท้ายของคำขยายนามในพีเพิลลีสแต่ละคำมีความหมายเดียว
คำเติมท้ายของคำขยายนาม (หลังไฮฟ์เน็ต) เติมกับคำใดก็ได้
คำเติมท้ายของคำขยายนามได้แก่: ۔er, ۔est, ۔ful, ۔ish, ۔less, ۔proof, ۔ward, ۔tall
ตัวอย่าง: cheap۔er (ถูกกว่า), sharp۔est (คมที่สุด), truck۔ful (เต็มรถบรรทุก), child۔ish (เหมือนเด็ก), error۔less (ไร้ข้อผิดพลาด), rain۔proof (กันฝน), sky۔ward (ไปทางท้องฟ้า)
คำเติมท้ายของคำขยายนามที่เป็นค่าตั้งต้นคือ: ۔y ตัวอย่าง: fog۔y (มีหมอก), guilt۔y (มีความผิด), ice۔y (เย็นเหมือนน้ำแข็ง), sag۔y (หย่อนยาน), sun۔y (มีแดด), fire۔y (เหมือนไฟ)
เมื่อสร้างคำขยายนามใหม่ คำเติมท้าย ۔y เป็นทางเลือกแรก
ดูรายการคำเติมท้ายทั้งหมดได้โดยคลิก “คำเติมท้าย” ในคอลัมน์ “รายการ” ด้านบน
ดูรายการคำขยายนามได้โดยคลิก “ชนิดของคำ (รายการ)” ในคอลัมน์ “รายการ” ที่ด้านบนของหน้านี้
คำขยายนามแบบสภาพคงที่
คำขยายนามแบบสภาพคงที่บรรยายสภาพทั่วไป
รูปตั้งต้น: คำราก + ไฮฟ์เน็ต + y
ตัวอย่าง: red ball (ลูกบอลสีแดง), tall man (ผู้ชายตัวสูง), health۔y baby (ทารกแข็งแรง), amaze۔y statement (คำแถลงที่น่าตกใจ), anger۔y man (ผู้ชายที่โกรธ)
ตัวอย่าง: pollute۔y air (อากาศเป็นพิษ)
คำขยายนามแบบต่อเนื่อง
คำขยายนามแบบต่อเนื่องบอกว่าคำนามกำลังทำอะไรอยู่ (หรือไม่ได้ทำ)
รูปแบบ: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + ing
หมายเหตุ: ถ้าคำขยายนามไม่ได้บอกว่าคำนามกำลังทำหรือไม่ได้ทำอะไร ก็ไม่มีคำเติมท้ายหรือคำลงท้าย “ing”
คำขยายนามแบบต่อเนื่องคล้ายกับ present participle ในภาษาอังกฤษที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “smiling girl” → พีเพิลลีส “smile۔ing girl” (เด็กผู้หญิงที่กำลังยิ้ม เด็กผู้หญิงกำลังยิ้มอยู่ในขณะนี้)
boil۔ing water (น้ำที่กำลังเดือด), loosen۔ing necktie (เนกไทที่กำลังหลวม), die۔ing cat (แมวที่กำลังจะตาย), grow۔ing puppy (ลูกสุนัขที่กำลังโต), warm۔ing climate (ภูมิอากาศที่กำลังร้อนขึ้น), deteriorate۔ing relationship (ความสัมพันธ์ที่กำลังแย่ลง), rapid۔ly learn۔ing student (นักเรียนที่กำลังเรียนรู้อย่างรวดเร็ว), rot۔ing fruits (ผลไม้ที่กำลังเน่า), surround۔ing enemy (ศัตรูที่กำลังล้อม ศัตรูกำลังทำบางอย่าง: กำลังล้อมป้อม) the nolonger smoke۔ing fire (ไฟที่ไม่มีควันแล้ว ตัวอย่างเชิงปฏิเสธ)
โปรดสังเกตว่า ในพีเพิลลีส คำเติมท้าย “۔ing” บอกการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นคำกริยาหรือคำขยายนามในทางตรงกันข้าม ในภาษาอังกฤษ คำที่ลงท้ายด้วย “ing” เป็นได้ทั้งคำกริยา (falling) คำนาม (sibling) คำคุณศัพท์ (amazing) คำกริยาวิเศษณ์ (notwithstanding) และสรรพนาม (everything)
คำขยายนามแบบถูกกระทำ
คำขยายนามแบบถูกกระทำสร้างจากคำกริยาในกรรมวาจก เช่นเดียวกับคำขยายนามทั้งหมด คำขยายนามเหล่านี้เพิ่มคำบรรยายให้คำนาม
คำขยายนามแบบถูกกระทำส่วนใหญ่บอกว่าคำนามถูกกระทำหรือประสบอะไรมาก่อน
รูปแบบ: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
เกณฑ์: ถ้าถือว่ามีบุคคลหรือสิ่งหนึ่งทำให้เกิดสภาพที่คำขยายนามบรรยาย ก็เป็นคำขยายนามแบบถูกกระทำ
(ภาษาอังกฤษ: คำขยายนามแบบถูกกระทำคล้ายกับ past participle ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์)
หมายเหตุ: ในพีเพิลลีส ไม่มีคำเติมท้ายของคำขยายนามใดลงท้ายด้วย “۔d” “۔d” ใช้กับอดีตกาลเท่านั้น
ตัวอย่าง: abandon۔t car (รถที่ถูกทิ้ง มีคนทิ้งรถคันนี้ไว้)
ตัวอย่าง: The break۔t window wuz never fix۔t. (หน้าต่างที่แตกไม่เคยได้รับการซ่อม หน้าต่างถูกทำแตก แต่ไม่มีใครซ่อม)
ตัวอย่าง: belove۔t aunt (ป้าที่เป็นที่รัก), weave۔t tapestry (พรมแขวนผนังที่ทอแล้ว), pay۔t bill (บิลที่จ่ายแล้ว)
ตัวอย่าง: The surround۔t fort wuz in danger. (ป้อมที่ถูกล้อมตกอยู่ในอันตราย)
กรรตุวาจก: The forest surround the house. (ป่าล้อมรอบบ้าน)
รูปปฏิเสธก็เช่นเดียวกัน
ตัวอย่าง: non۔test۔t formula (สูตรที่ยังไม่ได้ทดสอบ), non۔develop۔t sense of morality (สำนึกทางศีลธรรมที่ยังไม่พัฒนา)
คำขยายนามแบบถูกกระทำไม่ได้บอกสภาพในอดีตเสมอไป
ตัวอย่าง: A script۔t ceremony will lack spontaneity. (พิธีที่ทำตามบทจะขาดความเป็นธรรมชาติ)
A modify۔t version would be more popular. (ฉบับที่ปรับปรุงแล้วน่าจะได้รับความนิยมมากกว่า)
Clean۔ly dress۔t childs usual۔ly make a good impression. (เด็ก ๆ ที่แต่งตัวสะอาดเรียบร้อยมักสร้างความประทับใจที่ดี)
Prompt۔ly pay۔t bills ensure good commercial relationships. (บิลที่จ่ายตรงเวลาช่วยให้ความสัมพันธ์ทางการค้าดี)
คำขยายนามแบบถูกกระทำขยายด้วยคำกริยาวิเศษณ์ เพราะคำรากของมันเป็นคำกริยา
ตัวอย่าง: new۔ly fix۔t car (รถที่เพิ่งซ่อม), clean۔ly shave۔t man (ผู้ชายที่โกนหนวดเกลี้ยงเกลา), thick۔ly populate۔t city (เมืองที่มีประชากรหนาแน่น)
ดูการอธิบายกรรมวาจกเพิ่มเติมได้โดยคลิก “กรรตุวาจกและกรรมวาจก” ด้านบน
คำขยายนามที่ใช้เป็นคำนาม
ตัวอย่าง: the best and the worst (คนที่ดีที่สุดและแย่ที่สุด) The scam۔ors target۔d the gullible. (พวกต้มตุ๋นเล็งเป้าคนที่หลงเชื่อง่าย)
คำเติมท้ายของคำขยายนามแบบเดี่ยวและแบบประสม
รูปแบบ: คำราก + ไฮฟ์เน็ต + คำเติมท้าย
คำเติมท้ายของคำขยายนามแต่ละคำมีความหมายเดียว
คำเติมท้ายของคำขยายนามแบบเดี่ยว: ۔able, ۔alike, ۔bound, ۔er, ۔est, ۔high, ۔ing, ۔y ฯลฯ
คำเติมท้ายของคำขยายนามแบบประสม เข้าใจได้ด้วยสามัญสำนึก ไม่ต้องท่องจำ
ตัวอย่าง: truck۔ets (พหูพจน์ของ “truck۔et”) คำรากเด่นชัดเสมอ จึงมองเห็นได้ง่าย
۔fuls: ประกอบจาก ۔ful + ۔s ตัวอย่าง: plate۔fuls (พหูพจน์ของ “plate۔ful” หลายจานเต็ม)
۔ins: ประกอบจาก ۔in + ۔s คำเติมท้ายพหูพจน์ของอาการนาม
۔lessly: ประกอบจาก ۔less + ۔ly ตัวอย่าง: need۔lessly (โดยไม่จำเป็น)
۔ors, ۔orms, ۔orts: ประกอบจาก ۔or + ۔s, ۔orm + ۔s, ۔ort + s
۔yer: ประกอบจาก ۔y + ۔er ตัวอย่าง: wealth۔yer (ร่ำรวยกว่า) [ภาษาอังกฤษ “wealthier”]
۔yest: ประกอบจาก ۔y + ۔est ตัวอย่าง: thrift۔yest (ประหยัดที่สุด) [ภาษาอังกฤษ “thriftiest”]
۔yly: ประกอบจาก ۔y + ۔ly ตัวอย่าง: thirst۔yly (อย่างกระหาย)
۔yness: ประกอบจาก ۔y + ۔ness ตัวอย่าง: mess۔yness (ความยุ่งเหยิง)
การเปลี่ยนชื่อดินแดนเป็นคำขยายนามบอกถิ่น ทำได้โดยเติมคำเติมท้าย “y” หลังชื่อ
ตัวอย่าง: Indonesia۔y currency (สกุลเงินอินโดนีเซีย), France۔y architecture (สถาปัตยกรรมฝรั่งเศส), Kenya۔y population (ประชากรเคนยา)
ตัวอย่าง: ดังนั้นคำภาษาอังกฤษ “French” ในพีเพิลลีสแปลได้เป็น:
Francen (ชาวฝรั่งเศส), France۔ese (ภาษาฝรั่งเศส) หรือ France۔y (ของฝรั่งเศส ใช้บรรยาย)
France۔y architecture was designed by Francen architects who spoke France۔ese. (สถาปัตยกรรมฝรั่งเศสออกแบบโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่พูดภาษาฝรั่งเศส)
ดูรายการคำขยายนามของประเทศได้โดยคลิก “รายการ” ด้านบน
คำขยายคำขยายนามคือคำที่เพิ่มคำบรรยายให้คำขยายนาม
ผู้พูดและผู้เขียนพีเพิลลีสส่วนใหญ่จะไม่ใส่ใจใช้คำขยายคำขยายนาม เพราะไม่จำเป็น
ในทำนองเดียวกัน คำกริยาวิเศษณ์เพิ่มคำบรรยายให้คำกริยา และคำขยายนามเพิ่มให้คำนาม
รูปแบบ: คำราก + ไฮฟ์เน็ต + by
คำเติมท้าย “by” ออกเสียงว่า “bee” (บี) อย่างใน honeybee สัมผัสกับ “see”
ใช้คำรากใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นคำชนิดใด
ตัวอย่าง: amaze۔by beautyful (สวยจนน่าตะลึง คำกริยา + by) bitter۔by un۔happy (ทุกข์ระทมอย่างยิ่ง คำขยายนาม + by)
ตัวอย่าง: pale۔by blue eyes (ตาสีฟ้าอ่อน คำขยายคำขยายนาม “pale۔by” บรรยายคำขยายนาม “blue” และ “blue” บรรยาย “eyes”)
ตัวอย่าง: clear۔by visible (มองเห็นได้ชัด), basic۔by accurate (ถูกต้องโดยพื้นฐาน), fabulous۔by rich (รวยมหาศาล), full۔by automatic (อัตโนมัติเต็มรูปแบบ)
ผู้พูดพีเพิลลีสส่วนใหญ่จะพูดว่า “pale blue eyes”
พีเพิลลีสต่างจากภาษาอังกฤษตรงที่ไม่มี present participle และ past participle คำอธิบายอยู่ด้านล่าง
พีเพิลลีสต่างจากภาษาอังกฤษตรงที่ไม่มีแนวคิดเรื่องสกรรมกริยาและอกรรมกริยา
ผู้เรียนภาษาอังกฤษต้องเรียนว่ากริยาใดเป็นสกรรมกริยา (ต้องมีกรรม) และกริยาใดเป็นอกรรมกริยา (ไม่ต้องมีกรรม) และใช้ให้ถูกต้อง
พีเพิลลีสใช้สามัญสำนึกแทนการท่องจำเช่นนี้
ถ้าความหมายชัดเจน ผู้พูดพีเพิลลีสพูดได้ว่า “Please remind.” (ช่วยเตือนด้วยนะ)
ถ้าความหมายไม่ชัดเจน ก็พูดได้ว่า “Please remind me.” (ช่วยเตือนฉันด้วยนะ)
| คำราก | ปัจจุบันกาลธรรมดา | อดีตกาลธรรมดา | กรรมวาจก | อนาคตกาลธรรมดา |
| to be | iz | wuz | been | will be, shall be |
| have | have | had | had | will have, shall have |
กริยาเชื่อม (รูปต่าง ๆ ของกริยา “to be”): iz, wuz, be, being, been, will be, shall be ในพีเพิลลีส กริยาเชื่อมปัจจุบันกาลคือ “iz” ซึ่งใช้แทน “is”, “am” และ “are” ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่าง: Iz youall happy? (พวกคุณทุกคนมีความสุขไหม?) They iz happy, but i iz not. (พวกเขามีความสุข แต่ฉันไม่) ปัจจุบันกาลใช้กับข้อความทั่วไปด้วย ตัวอย่าง: The Earth iz spherical. (โลกกลม)
ในพีเพิลลีส กริยาเชื่อมอดีตกาลคือ “wuz” ซึ่งใช้แทน “was” และ “were” ในภาษาอังกฤษ He wuz late, so they wuz angry. (เขามาสาย พวกเขาจึงโกรธ) “been” ยังใช้เป็นกริยานุเคราะห์ที่สร้างกาลด้วย (ดูรายการกาลด้านล่าง)
โดยทั่วไป กริยาเชื่อมไม่ได้เพิ่มความหมายอื่นนอกจากบอกกาล
ถ้าเป็นไปได้ ใช้กริยาที่บรรยายได้มากกว่าแทนกริยาเชื่อมจะดีกว่า
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “I have been to Japan” (ฉันเคยไปญี่ปุ่น) → I have travel۔d to Japan. I have visit۔d Japan.
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “He hopes to be an actor” (เขาหวังจะเป็นนักแสดง) → He hope to become an actor.
อดีตกาลธรรมดาของ “go” คือ “go۔d” “gone” เป็นคำขยายนาม ตัวอย่าง: She iz gone. (เธอไปแล้ว)
“Have” หมายถึง “มี” “have” และอดีตกาลของมัน “had” ยังใช้เป็นกริยานุเคราะห์ที่สร้างกาลด้วย
ในอนาคตกาลธรรมดา “will + be / go / do” ใช้ “may”, “can”, “could”, “shall” ฯลฯ แทน “will” ได้ ตัวอย่าง: He may be angry. (เขาอาจโกรธ) She can go tomorrow. (เธอไปพรุ่งนี้ได้) He could do it if he would try. (ถ้าเขาพยายาม เขาก็ทำได้)
กาลของคำกริยาในกรรตุวาจกและกรรมวาจก
กาลบอกว่าการกระทำเกิดขึ้นเมื่อไร
สำหรับการใช้พีเพิลลีสในชีวิตประจำวัน (คุยเล่น ซื้อขาย เดินทาง) สี่กาลทั่วไป (อดีต ปัจจุบัน ต่อเนื่อง และอนาคต) ก็เพียงพอ กาลอื่น ๆ แสดงความหมายที่ละเอียดอ่อน หลายกาลใช้ไม่บ่อย
กรรมวาจก — คำอธิบายอยู่ด้านล่าง
ปัจจุบันกาลธรรมดา (Present-simple) [ภาษาอังกฤษ “present”, “simple present”]
กรรตุวาจก: She sing the song. (เธอร้องเพลงนี้) [ภาษาอังกฤษ: She sings the song.]
กรรมวาจก: The song is sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song is sung by her.]
รูปของกริยากรรมวาจกทั้งหมด: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
การใช้: กริยาปัจจุบันกาลธรรมดาบอกการกระทำหรือสภาพที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และยังใช้กับนิสัย การกระทำซ้ำ ข้อความทั่วไป และแผนที่กำหนดไว้แล้ว
หมายเหตุ: ในพีเพิลลีส ไม่เติม “s” หลังคำกริยา [ในภาษาอังกฤษ เติม “s” หลังกริยาปัจจุบันกาลของบุรุษที่สาม]
ตัวอย่าง: If you speak English, you can understand Peoplese. (ถ้าคุณพูดภาษาอังกฤษได้ คุณก็เข้าใจพีเพิลลีสได้) Earth spin on it’s axis. (โลกหมุนรอบแกนของตัวเอง)
She always drink a cup of coffee after breakfast. (เธอดื่มกาแฟหนึ่งถ้วยหลังอาหารเช้าเสมอ) I believe God exist. (ฉันเชื่อว่าพระเจ้ามีอยู่จริง)
Two buses depart every morning at eight oclock. (รถบัสสองคันออกทุกเช้าเวลาแปดนาฬิกา)
ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง (Present-continuous) [ภาษาอังกฤษ “present progressive”, “present continuous”]
กรรตุวาจก: She iz sing۔ing the song. (เธอกำลังร้องเพลงนี้) [ภาษาอังกฤษ: She is singing the song.]
กรรมวาจก: The song is being sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song is being sung by her.]
รูปกรรตุวาจก: กริยาเชื่อม + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + ing
รูปกรรมวาจก: กริยาเชื่อม + be / being + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
การใช้: กริยาปัจจุบันกาลต่อเนื่องบอกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ บ่อย ๆ หรือโดยทั่วไป
ตัวอย่าง: He iz eat۔ing rice. (เขากำลังกินข้าว ตอนนี้) ตัวอย่าง: She iz learn۔ing Peoplese. (เธอกำลังเรียนพีเพิลลีส โดยทั่วไป)
อดีตต่อเนื่องถึงปัจจุบัน (Past-to-present-continuous) [ภาษาอังกฤษ “present perfect continuous”, “present perfect progressive”]
กรรตุวาจก: She have been sing۔ing since one oclock. (เธอร้องเพลงมาตั้งแต่บ่ายโมง) [ภาษาอังกฤษ: She has been singing since one o’clock.]
กรรมวาจก: —
การใช้: กาลนี้บอกการกระทำที่เริ่มในอดีตและดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงตอนนี้
เน้นที่ระยะเวลา ไม่ใช่การกระทำ
รูปกรรตุวาจก: have + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “ing”
คำที่เกี่ยวข้อง: dur, recent۔ly, late۔ly
ตัวอย่าง: Who have you been talk۔ing to dur the recent۔est hour? (ชั่วโมงที่ผ่านมาคุณคุยกับใครอยู่?)
He have not been teach۔ing since he become۔d sick three years ago. (เขาไม่ได้สอนเลยตั้งแต่ป่วยเมื่อสามปีก่อน)
My son have been play۔ing ball all afternoon. (ลูกชายฉันเล่นบอลมาทั้งบ่าย)
I have been reside۔ing here all my life. (ฉันอาศัยอยู่ที่นี่มาตลอดชีวิต)
ปัจจุบันกาลแสดงความเป็นไปได้ (Present-possible)
กรรตุวาจก: She can sing the song. (เธอร้องเพลงนี้ได้) [ภาษาอังกฤษ: She can sing the song.]
กรรมวาจก: The song can be sing۔t by her. [ภาษาอังกฤษ: The song can be sung by her.]
ปัจจุบันกาลแสดงเงื่อนไข (Present-conditional) [ภาษาอังกฤษ “simple conditional”, “conditional present”]
กรรตุวาจก: She would sing the song. (เธอจะร้องเพลงนี้) [ภาษาอังกฤษ: She would sing the song.]
กรรมวาจก: The song would be sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song would be sung by her.]
การใช้: กริยาในกาลนี้อยู่ในอนุประโยคหลักของประโยคที่ขึ้นกับเงื่อนไข เงื่อนไขอาจบอกไว้ในอนุประโยคเงื่อนไข (มักขึ้นต้นด้วย “if…”) หรือแฝงอยู่ หรือกล่าวไว้ในประโยคก่อนหน้า
รูปกรรตุวาจกของอนุประโยคหลัก: would + คำรากของกริยา
รูปกรรมวาจก: would + be + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
หมายเหตุ: ใช้ “should” หรือ “could” แทน “would” ได้
ตัวอย่าง: If i had purchase۔d that land ten years ago, i would be rich now. (ถ้าฉันซื้อที่ดินผืนนั้นไว้เมื่อสิบปีก่อน ป่านนี้ฉันคงรวยแล้ว)
If i iz you, i would go now. (ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไปตอนนี้เลย) [ภาษาอังกฤษ: If i were [sic] you, i would go now.]
If you go now, you would arrive on time. (ถ้าคุณออกตอนนี้ คุณจะไปถึงทันเวลา) [ภาษาอังกฤษ: If you went now, you would arrive on time.]
อดีตกาลธรรมดา (Past-simple) [ภาษาอังกฤษ “past”, “simple past”]
กรรตุวาจก: She sing۔d the song. (เธอร้องเพลงนี้แล้ว) [ภาษาอังกฤษ: She sang the song.]
กรรมวาจก: The song wuz sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song was sung by her.]
รูปกรรตุวาจกของกริยาอดีตกาลธรรมดา: คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + d
รูปกรรมวาจก: wuz + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
อดีตกาลต่อเนื่อง (Past-continuous) [ภาษาอังกฤษ “past continuous”, “past progressive”]
กรรตุวาจก: She wuz sing۔ing the song. (เธอกำลังร้องเพลงนี้อยู่) [ภาษาอังกฤษ: She was singing the song.]
กรรมวาจก: The song wuz being sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song was being sung by her.]
รูปกรรตุวาจก: wuz + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “ing”
รูปกรรมวาจก: wuz + being + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
การใช้: กริยาอดีตกาลต่อเนื่องใช้เมื่อการกระทำในอดีตถูกขัดจังหวะ หรือเมื่อการกระทำสองอย่างในอดีตเกิดขึ้นพร้อมกัน เน้นที่การกระทำ ไม่ใช่ระยะเวลา
อดีตกาลเปรียบเทียบ (Past-comparison) [ภาษาอังกฤษ “past perfect”, “past perfect progressive”, “pluperfect”]
กรรตุวาจก: She had sing۔t the song. (เธอร้องเพลงนี้ไปแล้ว) [ภาษาอังกฤษ: She had sung the song.]
กรรมวาจก: The song had been sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song had been sung by her.]
การใช้: กริยาอดีตกาลเปรียบเทียบบอกการกระทำที่เกิดขึ้นครั้งหนึ่งหรือหลายครั้งก่อนเหตุการณ์อื่นในอดีต
รูปกรรตุวาจก: had + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “d”
รูปกรรมวาจก: had + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
คำที่เกี่ยวข้อง: since, dur (ภาษาอังกฤษ “during”), entire (เวลา)
ตัวอย่าง: She had study۔d Korea۔ese before she travel۔d to Korea. (เธอเรียนภาษาเกาหลีมาก่อนไปเกาหลี)
My daughter had learn۔d the alphabet before she start۔d school. (ลูกสาวฉันรู้จักตัวอักษรก่อนเข้าโรงเรียน)
By the time she receive۔d her doctorate, she had study۔d 21 years in schools. (เมื่อได้ปริญญาเอก เธอเรียนในโรงเรียนมาแล้ว 21 ปี)
I had not finish۔d my dinner, when the door·bell ring۔d. (ฉันยังกินข้าวเย็นไม่เสร็จ กริ่งประตูก็ดังขึ้น)
อดีตกาลแสดงประสบการณ์ (Past-experience) [ภาษาอังกฤษ “present perfect”]
กรรตุวาจก: She have sing۔d the song. (เธอเคยร้องเพลงนี้แล้ว) [ภาษาอังกฤษ: She has sung the song.]
กรรมวาจก: The song have been sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song has been sung by her.]
การใช้: กริยาอดีตกาลแสดงประสบการณ์บอกว่าการกระทำหรือสภาพหนึ่งเกิดขึ้นครั้งหนึ่งหรือหลายครั้ง ณ เวลาที่ไม่ระบุก่อนปัจจุบัน มักใช้บรรยายประสบการณ์
ไม่ได้บอกว่าเหตุการณ์ในอดีตเกิดเมื่อไรและกี่ครั้ง
การบอกเวลาของเหตุการณ์ ใช้อดีตกาลธรรมดา
รูปกรรตุวาจก: have + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “d”
รูปกรรมวาจก: have + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
หมายเหตุ: พีเพิลลีสไม่มีคำว่า “has” [ภาษาอังกฤษ “has” → พีเพิลลีส “have”]
คำที่เกี่ยวข้องกับกาลนี้: already, before, ever, once, yet, sofar, never, not yet
ตัวอย่าง: I have travel۔d to Japan. (ฉันเคยไปญี่ปุ่น) I travel۔d to Japan dur recent۔est March. (ฉันไปญี่ปุ่นเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา)
อดีตต่อเนื่องถึงอดีต (Past-to-past-continuous) [ภาษาอังกฤษ: past perfect continuous]
She had been sing۔ing dur an hour. (เธอร้องเพลงมาหนึ่งชั่วโมงแล้วในตอนนั้น)
รูปกรรตุวาจก: had + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “ing”
กริยาในกาลนี้บอกการกระทำหรือสภาพที่เริ่มในอดีตและดำเนินต่อเนื่องในอดีต เน้นที่ระยะเวลา ไม่ใช่การกระทำ กาลนี้เหมาะมากสำหรับบอกเหตุและผล
ตัวอย่าง: She had been wait۔ing almost an hour when he arrive۔d. (เมื่อเขามาถึง เธอรอมาเกือบชั่วโมงแล้ว)
He had not even been work۔ing one month, before he wuz job·terminate۔t. (เขาทำงานยังไม่ถึงเดือนก็ถูกไล่ออก)
He win۔d the race because he had been strenuous۔ly train۔ing. (เขาชนะการแข่งขันเพราะฝึกซ้อมอย่างหนักมาตลอด)
อดีตกาลแสดงเงื่อนไข (Past-conditional) [ภาษาอังกฤษ “conditional perfect”]
กรรตุวาจก: She would have sing۔t the song, if… (ถ้า… เธอคงร้องเพลงนี้ไปแล้ว) [ภาษาอังกฤษ: She would have sung the song, if….]
กรรมวาจก: The song would have been sing۔t by her. [ภาษาอังกฤษ: The song would have been sung by her.]
หมายเหตุ: ใช้ “should” หรือ “could” แทน “would” ได้
ตัวอย่าง: If i had known, I would have prepare۔d. (ถ้าฉันรู้ ฉันคงเตรียมตัวไว้แล้ว)
If only he had propose۔d, I would have marry۔d he. (ถ้าเขาขอแต่งงาน ฉันคงแต่งกับเขาไปแล้ว)
อนาคตกาลธรรมดา (Future-simple) [ภาษาอังกฤษ: “simple future”]
กรรตุวาจก: She will sing the song. (เธอจะร้องเพลงนี้) [ภาษาอังกฤษ: She will sing the song.]
กรรมวาจก: The song will be sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song will be sung by her.]
รูปกรรตุวาจก: will + คำรากของกริยา
รูปกรรมวาจก: will be + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
การใช้: กริยาอนาคตกาลธรรมดาบอกกิจกรรมในอนาคต
ตัวอย่าง: Today i will go to school. (วันนี้ฉันจะไปโรงเรียน) [ภาษาอังกฤษ: Today I am going to go to school.]
อนาคตกาลต่อเนื่อง (Future-continuous) [ภาษาอังกฤษ: “future continuous”, “future progressive”]
กรรตุวาจก: She will be sing۔ing the song. (เธอจะกำลังร้องเพลงนี้อยู่) [ภาษาอังกฤษ: She will be singing the song.]
กรรมวาจก: —
รูปของกริยาอนาคตกาลต่อเนื่อง: will be + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + ing
การใช้: กริยาในกาลนี้ใช้เมื่อการกระทำในอนาคตจะถูกขัดจังหวะ หรือเมื่อการกระทำสองอย่างในอนาคตจะเกิดพร้อมกัน เน้นที่การกระทำ ไม่ใช่ระยะเวลา
ตัวอย่าง: I will be wait۔ing at the bus station when you arrive. (เมื่อคุณมาถึง ฉันจะรออยู่ที่สถานีรถบัส)
At six oclock I will still be work۔ing. (ตอนหกโมงฉันก็ยังจะทำงานอยู่) (หมายเหตุ: คำกริยาวิเศษณ์ “still” อยู่ตรงไหนก็ได้)
By the time we arrive, everybody will be eat۔ing. (เมื่อเราไปถึง ทุกคนคงกำลังกินกันอยู่)
หมายเหตุ: คำปฏิเสธ “not” อยู่หน้า “be” ตัวอย่าง: I will not be work۔ing in France next year. (ปีหน้าฉันจะไม่ได้ทำงานอยู่ที่ฝรั่งเศส)
อนาคตกาลสมบูรณ์ (Future completion) [ภาษาอังกฤษ: “future perfect”]
กรรตุวาจก: She will have sing۔t the song. (เธอจะร้องเพลงนี้เสร็จแล้ว) [ภาษาอังกฤษ: She will have sung the song.]
กรรมวาจก: The song will have been sing۔t by she. [ภาษาอังกฤษ: The song will have been sung by her.]
รูปกรรตุวาจก: will + have + กริยา + ไฮฟ์เน็ต + “d”
รูปกรรมวาจก: will + have + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t
การใช้: กริยาในกาลนี้บอกการกระทำในอนาคตที่จะเสร็จสิ้นก่อนการกระทำหรือเหตุการณ์อื่นในอนาคต
ตัวอย่าง: By next year, i will have retire۔d. (ภายในปีหน้า ฉันจะเกษียณแล้ว) By the end of my trip, i will have travel۔d to ten nations. (เมื่อจบการเดินทาง ฉันจะได้ไปมาแล้วสิบประเทศ)
By next month i will have reside۔d here nine years. (ภายในเดือนหน้า ฉันจะอาศัยอยู่ที่นี่ครบเก้าปี)
อนาคตกาลแสดงคำสั่ง (Future-imperative)
กรรตุวาจก: She must sing the song tomorrow. (พรุ่งนี้เธอต้องร้องเพลงนี้) [ภาษาอังกฤษ: She must sing the song tomorrow.]
กรรมวาจก: The song must be sing۔t tomorrow. [ภาษาอังกฤษ: The song must be sung tomorrow.]
อนาคตต่อเนื่องถึงอนาคต (Future-to-future-continuous) [ภาษาอังกฤษ “future perfect continuous”]
กรรตุวาจก: She will have been study۔ing by the time… (ถึงตอนที่… เธอจะเรียนมาแล้ว…) [ภาษาอังกฤษ: She will have been studying by the time…]
กรรมวาจก: —
รูปกรรตุวาจก: will + have + been + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + “ing”
การใช้: กริยาในกาลนี้บอกการกระทำหรือสภาพที่เริ่มจากจุดหนึ่งในอนาคตและดำเนินต่อเนื่องถึงอีกจุดหนึ่งในอนาคต เน้นที่ระยะเวลา ไม่ใช่การกระทำ
ตัวอย่าง: She will have been study۔ing 22 years by the time she receive her doctorate. (เมื่อได้ปริญญาเอก เธอจะเรียนมาแล้ว 22 ปี)
อนาคตกาลแสดงเงื่อนไข (Future-conditional)
กรรตุวาจก: If she come, I will go. (ถ้าเธอมา ฉันจะไป) If he will let me, I can do it. (ถ้าเขายอมให้ ฉันก็ทำได้)
[ภาษาอังกฤษ: If she comes, I will go. If he will let me, I can do it.]
กรรมวาจก: —
ตัวอย่าง: If rain tomorrow, they will cancel the game. (ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก พวกเขาจะยกเลิกการแข่งขัน) [ภาษาอังกฤษ: If it rains tomorrow, they will cancel the game.]
กรรตุวาจกและกรรมวาจก (ACTIVE & PASSIVE MODES) [ภาษาอังกฤษ “voice”]
ประโยคมีสองวาจก: กรรตุวาจกและกรรมวาจก ประโยคส่วนใหญ่เป็นกรรตุวาจก
ประโยคกรรตุวาจก: ประธานของประโยคเป็นผู้กระทำ
ตัวอย่าง: The boy throw۔d the ball. (เด็กผู้ชายขว้างลูกบอล) ตัวอย่าง: The boy throw۔d the ball to the dog. (เด็กผู้ชายขว้างลูกบอลให้สุนัข)
รูปของประโยคกรรตุวาจก: ผู้กระทำ + กริยา (+ ผู้รับผลของการกระทำ)
ประโยคกรรมวาจก: ประธานของประโยคเป็นผู้รับผลของการกระทำ
รูปของประโยคกรรมวาจก:
ผู้รับผลของการกระทำ + กริยาเชื่อม + คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t + by + ผู้กระทำ
(“by + ผู้กระทำ” ไม่บังคับ)
รูปของกริยาเชื่อม: be, being, iz, wuz, will be, wuz being, have been, had been, will have been
(ในโครงสร้างกรรมวาจก ใช้ “get” แทนกริยาเชื่อมไม่ได้)
ตัวอย่าง: The ball wuz throw۔t. (ลูกบอลถูกขว้าง) ตัวอย่าง: The ball wuz throw۔t by the boy. (ลูกบอลถูกขว้างโดยเด็กผู้ชาย)
กริยาเชื่อมบอกกาล
ตัวอย่าง: The song wuz sing۔t yesterday; the song will be sing۔t again tomorrow. (เพลงนี้ถูกร้องเมื่อวาน พรุ่งนี้จะถูกร้องอีก)
หน้ากริยาเชื่อมอาจมีคำอื่นได้ เช่น should, can, could, must
ตัวอย่าง: Our cat must be feed۔t twice per day. (แมวของเราต้องได้รับอาหารวันละสองครั้ง)
ตัวอย่าง: The festival could have been start۔t much early۔er. (เทศกาลนี้น่าจะเริ่มได้เร็วกว่านี้มาก)
ข้อสังเกตเกี่ยวกับกรรมวาจก:
กรรมวาจกไม่เน้นประธานของประโยค
ความสนใจอยู่ที่กรรม ไม่ใช่ผู้กระทำ (จะเติมผู้กระทำหรือไม่ก็ได้)
กรรมวาจกเหมาะกับสถานการณ์ต่อไปนี้:
ผู้รับผลของการกระทำสำคัญกว่าผู้กระทำ
ตัวอย่าง: The hero will be reward۔t by the community. (วีรบุรุษจะได้รับรางวัลจากชุมชน)
ไม่ทราบผู้กระทำ ตัวอย่าง: The house wuz vandalize۔t. (บ้านถูกทำลายข้าวของ)
ผู้กระทำไม่สำคัญ ตัวอย่าง: The town wuz establish۔t long ago. (เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นนานมาแล้ว)
ในงานเขียนทางวิทยาศาสตร์และเทคนิค ความสนใจมักอยู่ที่ผลลัพธ์
ไม่กล่าวถึงผู้กระทำจะดีกว่า
ตัวอย่าง: A mistake wuz make۔t. (เกิดความผิดพลาดขึ้น — ใครผิดไม่ใช่ประเด็น)
ถ้าต้องการกล่าวถึงผู้กระทำ โดยทั่วไปอยู่ในบุพบทวลี ตัวอย่าง: The girl wuz rescue۔t by a police۔woman. (เด็กหญิงได้รับการช่วยเหลือจากตำรวจหญิง)
ไม่มีข้อจำกัดว่าอะไรจะตามหลังกริยากรรมวาจก
ตัวอย่าง: A holiday iz schedule۔t dur next Friday. (วันหยุดถูกกำหนดไว้วันศุกร์หน้า)
กริยากรรมวาจกขยายด้วยคำกริยาวิเศษณ์
ตัวอย่าง: Those four songs iz always sing۔t beautyful۔ly. (เพลงทั้งสี่นั้นถูกร้องอย่างไพเราะเสมอ)
[ภาษาอังกฤษใช้รูปอดีตของกริยา (คือ past participle) สำหรับกรรมวาจก และมักผสมกาลต่าง ๆ ไว้ในประโยคเดียว ทำให้สับสน
ตัวอย่าง: The criminal will be (อนาคต) punished (อดีต). (อาชญากรจะถูกลงโทษ)]
ถ้ากรรมวาจกไม่มีประโยชน์อะไร โดยทั่วไปใช้กรรตุวาจกดีกว่า
present participle และ past participle ในภาษาอังกฤษ
พีเพิลลีสไม่มีแนวคิดนี้
present participle และ past participle ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษ ในพีเพิลลีสเป็นคำขยายนาม
ในภาษาอังกฤษ past participle มักใช้คู่กับรูปของกริยา “to be” เพื่อบอกความรู้สึกของคน
ในกรณีนี้ พีเพิลลีสใช้กริยา “feel” กับคำขยายนาม ซึ่งมักมีคำเติมท้าย เช่น ไฮฟ์เน็ต + y
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “I am exhausted” (ฉันเหนื่อยแทบขาดใจ) → พีเพิลลีส “I feel exhaust۔y.”
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “He was amused.” (เขารู้สึกขบขัน) → พีเพิลลีส “He feel۔d amuse۔y.”
ตัวอย่าง: exhaust۔y task (งานที่เหนื่อยมาก), interest۔y situation (สถานการณ์ที่น่าสนใจ)
present participle ที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษ ในพีเพิลลีสก็เป็นคำขยายนามเช่นกัน
ตัวอย่าง: ภาษาอังกฤษ “exciting situation” (สถานการณ์ที่น่าตื่นเต้น) → พีเพิลลีส “excite۔y situation”
past participle อปกติที่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษ ในพีเพิลลีสเป็นคำขยายนามแบบถูกกระทำ
ตัวอย่าง: stolen purse (กระเป๋าสตางค์ที่ถูกขโมย) → steal۔t purse, proven theory (ทฤษฎีที่พิสูจน์แล้ว) → prove۔t theory
ในภาษาอังกฤษ present participle และ past participle ใช้เป็นกริยานุเคราะห์ที่สร้างกาล
พีเพิลลีสใช้กริยาอดีตกาล กริยาต่อเนื่อง และกริยากรรมวาจกในการสร้างกาล
ในภาษาอังกฤษ present participle และ past participle ใช้ในกรรมวาจก
พีเพิลลีสใช้คำรากของกริยา + ไฮฟ์เน็ต + t สำหรับกรรมวาจก
รูปแบบ: to + คำรากของกริยา
ในภาษาจีน กริยาหนึ่งตามด้วยอีกกริยาหนึ่งได้ เช่น 我要去 I want go (ฉันอยากไป) (ภาษาไทยก็เช่นกัน)
ในภาษาสเปน กริยาที่สองเป็น infinitive เช่น Quiero ir. (“quiero” = “ฉันต้องการ” “ir” = “ไป”)
ในภาษาอังกฤษ โครงสร้างที่มี “be” มักซับซ้อนเกินจำเป็น และเขียนใหม่ได้ง่าย
ตัวอย่าง: “I am glad to be living here” (ฉันดีใจที่ได้อยู่ที่นี่) → I am glad to live here.
ในพีเพิลลีส พูดได้ทั้งสองแบบ การใส่ “to” ระหว่างกริยาเป็นนิสัยทางวัฒนธรรม จึงคงไว้ได้ แต่ในทางภาษาโดยทั่วไปไม่จำเป็น และอาจเป็นภาระ ตัวอย่าง: I glad live here.
“used” + infinitive บอกการกระทำที่เคยทำในอดีต แต่ตอนนี้ไม่ทำแล้ว
ตัวอย่าง: I used to smoke cigarettes. (ฉันเคยสูบบุหรี่ — ตอนนี้เลิกแล้ว)
infinitive (เช่นเดียวกับอาการนาม) ใช้เป็นคำนามได้ ทั้งเป็นประธานและกรรม
ตัวอย่าง: To work is to thrive. (การทำงานคือการเจริญงอกงาม) I love to dance. (ฉันชอบเต้นรำมาก)
คำกริยาวิเศษณ์เป็นคำบรรยาย ซึ่งหน้าที่หลักคือขยายคำกริยาด้วยการเพิ่มคำบรรยาย
ตัวอย่าง: She cheerful۔ly help۔d. (เธอช่วยอย่างร่าเริง) He happy۔ly agree۔d. (เขายินดีตกลง)
คำกริยาวิเศษณ์ยังขยายคำกริยาวิเศษณ์อื่นได้ด้วย
ตัวอย่าง: The dog very quick۔ly run۔d away. (สุนัขวิ่งหนีไปเร็วมาก) She sing۔d incredible۔ly beautyful۔ly. (เธอร้องเพลงไพเราะอย่างเหลือเชื่อ)
คำนำเพิ่มความหมายให้วลีและประโยค และขึ้นต้นวลีและประโยคนั้น (คำอธิบายด้านล่าง)
ตัวอย่าง: Logical۔ly, … (ตามหลักเหตุผล …) Ironic۔ly, … (ที่น่าขันคือ …) Luck۔yly… (โชคดีที่…) Realistic۔ly… (ตามความเป็นจริง…) Personal۔ly, … (โดยส่วนตัว …) Initial۔ly … (ในตอนแรก…)
คำกริยาวิเศษณ์ของพีเพิลลีสไม่ขยายหรือเปลี่ยนคำขยายนาม [ต่างจากภาษาอังกฤษ]
คำกริยาวิเศษณ์มักอยู่หน้าคำกริยา แต่ไม่จำเป็น
ตัวอย่าง: They joyful۔ly marry۔d, and live۔d happy۔ly ever after. (พวกเขาแต่งงานกันอย่างชื่นมื่น และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป)
เกณฑ์: ต้องชัดเจนอย่างยิ่งว่าคำกริยาวิเศษณ์ขยายคำกริยาใด
รูปตั้งต้น: คำขยายนาม + ไฮฟ์เน็ต + ly
ตัวอย่าง: quick۔ly (อย่างรวดเร็ว), happy۔ly (อย่างมีความสุข), mature۔ly (อย่างเป็นผู้ใหญ่), true۔ly (อย่างแท้จริง), un۔tidy۔ly (อย่างไม่เป็นระเบียบ)
คำเติมท้ายของคำกริยาวิเศษณ์แบบประสม
คำเติมท้ายของคำขยายนาม “۔less” และ “۔ish” รวมกับคำเติมท้ายของคำกริยาวิเศษณ์ “۔ly” เป็นคำเติมท้ายประสม “۔lessly” และ “۔ishly”
คำเติมท้าย “۔less” หมายถึง “ปราศจาก” คำเติมท้าย “۔ish” หมายถึง “คล้ายแต่ต่าง”
ตัวอย่าง: flaw۔lessly (อย่างไร้ที่ติ), child۔ishly (อย่างเด็ก ๆ)
ตัวอย่าง: ดูประโยคภาษาอังกฤษนี้: “He is healthy, because he eats healthily.” (เขาแข็งแรง เพราะกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพ)
คำคุณศัพท์ภาษาอังกฤษคือ “healthy” คำกริยาวิเศษณ์ภาษาอังกฤษคือ “healthily”
คำขยายนามพีเพิลลีสคือ “health۔y” คำกริยาวิเศษณ์พีเพิลลีสคือ “health۔yly”
พีเพิลลีส: He iz health۔y, because he eat health۔yly.
คำลงท้ายของคำกริยาวิเศษณ์ภาษาอังกฤษ “ally” โดยทั่วไปไม่ใช้หลังคำขยายนามในพีเพิลลีส
ตัวอย่าง: barbaric۔ly ← ภาษาอังกฤษ “barbarically” (อย่างป่าเถื่อน) เพราะ “barbaric” เป็นคำรากที่เป็นคำขยายนาม
ตัวอย่าง: acoustic۔ly ← ภาษาอังกฤษ “acoustically” (ในทางเสียง) เพราะ “acoustic” เป็นคำรากที่เป็นคำขยายนาม
ตัวอย่าง: basic۔ly ← ภาษาอังกฤษ “basically” (โดยพื้นฐาน) เพราะ “basic” เป็นคำรากที่เป็นคำขยายนาม (และเป็นคำรากที่เป็นคำนามด้วย)
คำกริยาวิเศษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดหลายคำในภาษาอังกฤษไม่มีคำเติมท้าย ۔ly
ตัวอย่าง: also, always, behind, down, everywhere, hence, later, never, not, now, often, quite, somewhat, still, there, therefore, thus, today, very, yesterday
การรวมสองคำภาษาอังกฤษเป็นคำกริยาวิเศษณ์พีเพิลลีสคำเดียว:
เมื่อความหมายของสองคำภาษาอังกฤษที่รวมกันไม่ชัดเจนจากคำทั้งสอง พีเพิลลีสก็รวมเป็นคำพีเพิลลีสคำเดียว
ตัวอย่างคำกริยาวิเศษณ์: enmass, enroute, infact, ingeneral, inkind, inperson, intandem, intoto, invain, justnow, justhen, moreso, nolonger, nomatter, nosooner, nowonder, outloud, viceversa
(ในพีเพิลลีส “just” มีความหมายเกี่ยวกับความยุติธรรม)
คำนำคือคำเดี่ยวที่ขึ้นต้น ซึ่งเพิ่มสีสันให้ความหมายของประโยคหรือวลี
คำนำมักอยู่ต้นประโยค และมักตามด้วยจุลภาค
คำนำมักเกี่ยวข้องกับคำกริยาของประโยค
ตัวอย่าง: Rare۔ly do we exercise. (เราแทบไม่ได้ออกกำลังกาย คือ we rare۔ly exercise)
รูปแบบ: คำราก + ไฮฟ์เน็ต + ly
ตัวอย่าง: Present۔ly, electricity in the city is sufficient. (ในขณะนี้ ไฟฟ้าในเมืองเพียงพอ นัยคือ: ในอดีตและ/หรืออนาคต ไฟฟ้าเคยหรืออาจไม่เพียงพอ)
ตัวอย่าง: Ideal۔ly, everybody should be honest. (ตามอุดมคติ ทุกคนควรซื่อสัตย์)
คำนำที่วางไว้ท้ายประโยคมักทำให้ผู้อ่านเข้าใจผิดชั่วขณะ
ตัวอย่าง: She wuz poor student initial۔ly, yet later she excel۔d. (ในตอนแรกเธอเป็นนักเรียนที่อ่อน แต่ต่อมาเธอโดดเด่นที่สุด)
(ผู้อ่านรู้ก่อนว่าเธอเป็นนักเรียนที่อ่อน แล้วจึงเข้าใจว่าเธอเป็นนักเรียนที่ดี)
ตัวอย่าง: I exercise every day rare۔ly. (ฉันออกกำลังกายทุกวัน — แทบไม่เคย ผู้พูดอาจตั้งใจทำให้เข้าใจผิดชั่วขณะเพื่อความขบขัน)
คำเชื่อมคือคำที่เชื่อมคำและอนุประโยคในประโยค ทำให้ประโยคลื่นไหล
คำเชื่อมทั่วไปได้แก่: after, although, and, as if, aslongas, because, before, even if, even though, if, incase, lest, or, since, therefore, though, thus, unless, until, yet
คำเชื่อมที่มาเป็นคู่ได้แก่: both / and, either / or, neither / nor, not only / but also
ตัวอย่าง: I want to travel to foreign nations, and chat with foreign friends. (ฉันอยากเดินทางไปต่างประเทศ และคุยกับเพื่อนชาวต่างชาติ)
โปรดสังเกตว่า “so” ไม่ใช่คำพ้องความหมายของ “thus” หรือ “therefore” (ดังนั้น)
และ “as”, “for” และ “since” ก็ไม่ใช่คำพ้องความหมายของ “because” (เพราะ)
บุพบทวลี (PREPOSITIONAL PHRASES)
บุพบทวลีคือวลีที่ประกอบด้วยคำบุพบทและกรรมของคำบุพบท
หน้ากรรมของคำบุพบท มักมีคำนำหน้านามและ/หรือคำขยายนาม
บุพบทวลีเพิ่มรายละเอียดให้ประโยค (เพิ่มคำบรรยาย)
ตัวอย่าง: She pick۔d a flower in the park. (เธอเด็ดดอกไม้ในสวน) The boy is play۔ing with a red balloon. (เด็กผู้ชายกำลังเล่นลูกโป่งสีแดง)
ตราบที่ความหมายชัดเจน บุพบทวลีวางไว้ที่ใดในประโยคก็ได้
ตัวอย่าง: After work, he shop۔d at the grocery store. (หลังเลิกงาน เขาไปซื้อของที่ร้านขายของชำ) He shop۔d at the grocery store after work. (เขาไปซื้อของที่ร้านขายของชำหลังเลิกงาน)
อย่างไรก็ตาม โปรดสังเกตความต่างเล็กน้อยของสองประโยคข้างต้น: ประโยคแรกเน้นว่าเขาทำอะไรหลังเลิกงาน ประโยคที่สองเน้นว่าเขาไปร้านขายของชำ
ประโยคมักมีบุพบทวลีหลายวลี
คำบุพบททั่วไป: about, above, across, after, against, along, amid, among, around, at, before, behind, below, beneath, beside, between, beyond, by, despite, down, dur (ภาษาอังกฤษ “during”), except, for, from, in, inside, into, near, of, off, on, outside, over, past, per, through, to, under, up, with, without
คำอุทานคือคำที่เพิ่มอารมณ์ ความรู้สึก หรือความหมายอื่น
คำอุทานทั่วไป: wow, oh, ha
คำอุทานอื่น ๆ: aha, alas, bingo, boo, eek, gee, golly, hey, oops, ouch, phooey, shh, shoo, yeah, yo, yuck
คำอุทานโดยทั่วไปเป็นประโยคคำเดียวในตัวเอง จึงขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่และตามด้วยเครื่องหมายวรรคตอน
เครื่องหมายวรรคตอนหลังคำอุทานเป็นไปตามกฎวรรคตอนทั่วไป
ตัวอย่าง: Wow! Oh? Oh! Ha! Uh. Eek! Ouch!
อย่างไรก็ตาม คำอุทานอาจอยู่กลางประโยคได้ โดยทั่วไปอยู่ในอัญประกาศ
ตัวอย่าง: “Ouch!”, she utter۔d, withdraw۔ing her hand from the hot stove. (“โอ๊ย!” เธอร้อง พลางชักมือออกจากเตาร้อน)
คำอุทาน “uh” มีประโยชน์มาก บอกผู้ฟังว่าคุณจะพูดต่อ เพียงต้องการเวลาสักครู่เพื่อคิดคำที่เหมาะสม มิฉะนั้นคุณต้องเงียบ และผู้ฟังอาจคิดว่าคุณพูดจบแล้ว
ตัวอย่าง: My intention wuz, uh, not to punish but to instruct. (ความตั้งใจของฉัน เอ่อ ไม่ใช่การลงโทษ แต่เป็นการสั่งสอน)
เมื่อพีเพิลลีสเป็นภาษาต่างประเทศของคุณ “uh” มักมีประโยชน์มากในการซื้อเวลานึกคำ
ตัวอย่าง: We iz plan۔ing, uh, a picnic. (เรากำลังวางแผน เอ่อ ไปปิกนิก)
คนที่ผิดมีแต่คนที่พูดว่า “ผิด”
ดังที่กล่าวข้างต้น และเน้นย้ำในที่อื่น ๆ ของเว็บไซต์นี้ สำหรับผู้พูดและผู้เขียนพีเพิลลีสในชีวิตประจำวัน ไม่มีภาษาที่ “ผิด” หลักไวยากรณ์ข้างต้นเป็นแนวทาง ผู้พูดพีเพิลลีสยิ่งเชี่ยวชาญ ก็ยิ่งทำตามแนวทางเหล่านี้ มืออาชีพควรทำตามกฎไวยากรณ์ข้างต้นเมื่อปฏิบัติหน้าที่ทางวิชาชีพ พีเพิลลีส ภาษาของมวลมนุษย์ ไม่เพียงยินดีต้อนรับ แต่ยังสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงที่มาจากทุกภาษาของผู้คน เพื่อให้ชุมชนต่าง ๆ เติมรสชาติของตนลงไปได้ ผู้พูดพีเพิลลีสระดับตลาด นักเดินทางรอบโลก ผู้ขายออนไลน์ พนักงานบริการ — คนส่วนใหญ่ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ — ไม่จำเป็นต้องเสียเวลา พลังงาน และเงินไปกับการไล่ตามความถูกต้องทางไวยากรณ์ เรียนคำรากชุดหลักกับคำเติมหน้าและคำเติมท้าย แล้วคุณก็พร้อมออกเดินทาง เป้าหมายคือการสื่อสาร สำหรับผู้พูดพีเพิลลีสส่วนใหญ่ กาลหลักสี่กาลของกริยาก็เพียงพอ อย่างไรก็ตาม พีเพิลลีสสามารถแสดงความหมายที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนที่สุดได้
ครูรู้ดีว่าอุปสรรคใหญ่อย่างหนึ่งของการเรียนภาษาต่างประเทศคือความกลัวพูดผิดของนักเรียน สำหรับพีเพิลลีส นี่ไม่ใช่ปัญหาถ้าใครบอกว่าพีเพิลลีสของคุณ “ผิด” คนที่ผิดคือคนนั้นเอง
| ชื่อทางภูมิศาสตร์ | ชื่อทางภูมิรัฐศาสตร์ | คำทางจิตวิญญาณ | ไวยากรณ์ | การสร้างคำใหม่ |